ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΝΟΣ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Η Σιγκαπούρη είναι μια υπέροχη πόλη στην οποία συνυπάρχουν άνθρωποι από πολλές γωνιές του πλανήτη και ασπάζονται διαφορετικές θρησκείες.

Μια από τις μεγαλύτερες εθνοτικές ομάδες που ζουν στη χώρα αυτή , είναι οι ινδοί. Είναι πλήρως ενσωματωμένοι στον κοινωνικό βίο της ευημερούσας αυτής χώρας και έχουν μάλιστα και τη δική τους περιοχή σε ένα όμορφο σημείο της πόλης , την Little India.

Κάπου εκεί λοιπόν σε μια από τις πάμπολλες βόλτες μου στην εξαιρετική Σιγκαπούρη, βρέθηκα έξω από ένα υπέροχο ινδουιστικό ναό γύρω στις 18:30. Ώρα κατά την οποία διαδραματιζόταν μια τελετή- λειτουργία.

Τέτοιες ευκαιρίες δεν τις χάνω για κανένα λόγο. Έβγαλα κατευθείαν τα υποδήματα μου ως όφειλα. Έπλυνα τα πόδια μου και εισήλθα στο ναό.

Αυτό που με γοητεύει στους ινδουιστικούς ιερούς χώρους είναι η αρχιτεκτονική και τα έντονα χρώματα. Υπέροχα τέμπλα και παραστάσεις κοσμούν κάθε γωνιά του ναού, με αποχρώσεις που θα ζήλευε η παλέτα του πιο καταξιωμένου ζωγράφου.

Ίσως κάποιος κακοπροαίρετος να θεωρήσει ότι αγγίζει τα όρια του κιτς, αλλά η μαγεία που αποπνέει είναι αναμφισβήτητη.

Υπέροχες κυρίες με τα εξαιρετικά τους ενδύματα και τις προσφορές ανά χείρας, δημιουργούσαν μια όμορφη πολύχρωμη ατμόσφαιρα.

Σε όλο τούτο το συνδυασμό χρωμάτων και καλλιτεχνημάτων προσθέστε το άρωμα από τον καπνό τον στικς και τη μελωδία από πνευστά και κρουστά παιγμένη από μουσικούς εντός του ναού.

Προσωπικά θεωρώ ιερό κάθε τόπο προσκυνήματος και λατρείας ανεξαρτήτου θρησκείας. Νιώθοντας παράλληλα τον ίδιο σεβασμό για όλους τους ιερείς. Οι οποίοι στην προκειμένη περίπτωση εμφανιζόταν από το ιερό ανά τακτά διαστήματα  στον χώρο που στεκόντουσαν οι πιστοί με ευλάβεια, ¨θυμιατίζοντας¨ τους.

Έπειτα ακολουθούν μια κυκλική πορεία εντός του ναού και προσεύχονται σε κάθε μια από τις υπέροχες θρησκευτικές παραστάσεις που κοσμούν το ναό.

Η κατανυκτική ατμόσφαιρα ήταν από απόκοσμη έως μαγική και πραγματικά με άγγιξε. Αν λοιπόν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να λάβετε μέρος σε μια Ινδουιστική λειτουργία και να απολαύσετε αυτή την υπέροχη ατμόσφαιρα, μην τη χάσετε. Θα σας συνεπάρει.

ΣΤΟ ΙΕΡΟ BO TREE ΤΗΣ ΚΕΥΛΑΝΗΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Η Σρι Λάνκα βρίθει από θρησκευτικά μνημεία και ιερούς τόπους προσκυνήματος. Έχει τέσσερις επίσημες θρησκείες (βουδισμός, ινδουισμός, μουσουλμανισμός, χριστιανισμός) με επικρατέστερη το Βουδισμό.

Ένας σημαντικός τόπος προσκυνήματος για τους απανταχού βουδιστές είναι  το Bo Tree στην ιστορική Anuradhapura της κεντρικής Κεϋλάνης. Πρόκειται για ένα υπεραιωνόβιο δέντρο  που σύμφωνα με τη  βουδιστική παράδοση ο Βούδας πέρασε μια ολόκληρη εβδομάδα μπροστά του κατά τη διάρκεια του Διαφωτισμού του. Έπειτα από αρκετά χρόνια στο σημείο αυτό ανεγέρθηκε ένας ναός προς τιμή του. Ο θρύλος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο δέντρο  φυτεύτηκε το 288 π.Χ και είναι το γηραιότερο καταγεγραμμένο δείγμα της κατηγορίας του.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι και ιστορίες γύρω από το συγκεκριμένο μέρος. Βασιλιάδες, ιερείς, πριγκίπισσες του παρελθόντος και μυθικά πλάσματα αναφέρονται στη γραπτή και προφορική παράδοση του τόπου. 

Κατά την μακραίωνη ιστορία του το συγκεκριμένο δέντρο κινδύνευσε πολλές φορές να καταστραφεί και πάντοτε επιβίωνε.

Τούτο το προσκύνημα βρίσκεται σε κεντρικό σημείο στην ιερή πόλη της Anuradhapura. H πρόσβαση γίνεται με Tuk Tuk μέχρι την εξωτερική πύλη. Το αντίτιμο για την είσοδο στον προαύλιο χώρο του ναού πέριξ του ιερού δέντρου είναι πολύ χαμηλό. Έπειτα ο επισκέπτης έχει την ιερή υποχρέωση να αφαιρέσει τα υποδήματα του και να θαυμάσει τον ιερό τόπο, όπως έκανε και ο ίδιος ο Βούδας πριν από εκατοντάδες χρόνια.

 Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη από προσκυνητές, δυτικούς επισκέπτες και μοναχούς. Όμως οι αδιαμφισβήτητοι star της περιοχής είναι οι μαϊμούδες. Ο χώρος γύρω από το δέντρο, ακόμα και πάνω σε αυτό κατακλύζεται από θρασύτητα και σχετικά εξοικειωμένα με τους ανθρώπους θηλαστικά. Μάλιστα  παίρνουν και πόζες για φωτογραφία, αλλά στο πίσω μέρος του εγκεφάλου τους βρίσκεται πάντοτε η κλοπή!

ΣΤΟ GOLDEN TEMPLE ΤΗΣ DAMBULLA, ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπή βουδιστικό ναό και σήμα κατατεθέν της ευρύτερης περιοχής.  Σύμφωνα με την UNESCO είναι μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από το 1991. Οι  ντόπιοι περήφανα ενημερώνουν τους ταξιδιώτες ότι εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος χρυσός Βούδας παγκοσμίως.

 Η Dambulla είναι μια μικρή πόλη σε κομβικό σημείο μεταξύ των πόλεων Anuradhapura και Kandy. Βρίσκεται στην κεντρική Σρι Λάνκα και το κλίμα της είναι υγρό σχεδόν όλο το χρόνο.  Για να επισκεφτεί κανείς αυτή τη γωνιά της Κεϋλάνης η καλύτερη λύση είναι με λεωφορείο. Υπάρχουν τα πολύ φθηνά και τα ακριβότερα με πολύ περισσότερη ασφάλεια. Αν σταθεί κανείς τυχερός με τα ωράρια θα χρησιμοποιήσει τα δεύτερα. Το υπεραστικό λεωφορείο που καταφθάνει στην πόλη κάνει στάση σε κεντρικό σημείο στην πολύβοη αγορά της . Από εκεί μέχρι το ναό η απόσταση είναι περίπου δυο χιλιόμετρα . Αν ο ταξιδιώτης είναι φορτωμένος με σακίδια και όλα του τα υπάρχοντα, καλό είναι να πάρει ένα από τα δεκάδες Tuk Tuk (τρίκυκλα ταξί) που δε θα δυσκολευτεί καθόλου να βρει. Η τιμή είναι πολύ χαμηλή. Ήταν η καλύτερη επιλογή για τη σύντομη αυτή διαδρομή . Ξαφνικά εμφανίζεται ο περιβόητος Βούδας.

Το χρυσό άγαλμα των 15 μέτρων ύψους κερδίζει απευθείας τα βλέμματα των επισκεπτών. Ταξιδιώτες και προσκυνητές έρχονται καθημερινά  με λεωφορεία από κάθε γωνιά της χώρας. Είναι ιερός τόπος για τους Βουδιστές και τους Ινδουιστές. Παράλληλα προκαλεί δέος σε όλους τους επισκέπτες ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

Το Golden Temple είναι στην ουσία  ένα σύμπλεγμα σπηλαίων που στα σπλάχνα τους κρύβονται ιερά κειμήλια και αντικείμενα ανεκτίμητης θρησκευτικής αξίας. Είναι  ένας ιερός τόπος τον οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα.

 Από τη βάση του ναού μέχρι τις επισκέψιμες σπηλιές απαιτείται μια ανάβαση με αρκετά σκαλιά. Κατά την οποία ο ταξιδιώτης συνωστίζεται μεταξύ θρασυτάτων μαϊμούδων , προσκυνητών και γητευτών  φιδιών. Μόλις ανέβει κανείς στην κορυφή αποζημιώνεται από τη  θέα , αν το επιτρέπει ο καιρός.

Για την είσοδο στα σπήλαια-μουσεία απαιτείται ένα αρκετά υψηλό αντίτιμο για τα δεδομένα της χώρας, έπειτα βγάζεις τα παπουτσάκια σου(όπως και στους υπόλοιπους ναούς) και εισέρχεσαι στον ιερό χώρο. Αν θέλει κανείς να απολαύσει όμορφες τοιχογραφίες και αγάλματα βουδιστικού τύπου, καλό είναι να εισέλθει στα σπήλαια. Θεωρώ προαιρετική την είσοδο σε όσους έχουν επισκεφτεί παρόμοια μνημεία στη χώρα ή δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτή η μορφή τέχνης.

TΙΡ!!! Τα εισιτήρια πωλούνται κατά τρόπο παράξενο στο κάτω μέρος του ναού (πριν την ανάβαση), οπότε συνιστάται προσοχή προς αποφυγή διπλών δρομολογίων. Άξιζε πραγματικά τον κόπο και τις πολύτιμες ώρες που αφιέρωσα για τούτο το θαύμα.

 Ένα άλλο πολυδιαφημισμένο και πολλά υποσχόμενο αξιοθέατο της περιοχής είναι η Sigiriya. Όπως είναι λογικό ήταν ο επόμενος προορισμός της ημέρας. Αστραπιαία ξεκίνησαν τα παζάρια με τους ντόπιους οδηγούς για το διάρκειας τριάντα λεπτών ταξίδι ως εκεί. Λεπτομέρειες προσεχώς..

ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟ GATWICK.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Δεν έχει σημασία που πιστεύεις και σε ποια θρησκεία ανήκεις. Στο αεροδρόμιο Gatwick του Λονδίνου όλοι είναι ευπρόσδεκτοι μιας και υπάρχει ειδικός χώρος προσκυνήματος και περισυλλογής, στο χώρο αναμονής του αερολιμένα. Το συγκεκριμένο αεροδρόμιο είναι ανάμεσα στα πιο πολύβοα όλης της Ευρώπης, εκατομμύρια κόσμου ταξιδεύουν μέσω του Gatwick από και προς κάθε άκρη του πλανήτη, χιλιάδες άλλοι δουλεύουν σε αυτό. Για το λόγο αυτό  οι αρχές του αεροδρομίου έχουν μεριμνήσει και για τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων αυτών. 

6500 ΣΚΑΛΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Στην κεντρική Σρι Λάνκα και σε υψόμετρο 2,243μ υψώνεται το Αdam’s Peak η αλλιώς Sri Pada στη ντόπια διαλεκτό. Πρόκειται για ένα πολύ επιβλητικό βουνό και εξαιρετικά ιερό και για της τέσσερις μεγάλες θρησκείες της χωράς (βουδισμό, ινδουισμό, χριστιανισμό, μουσουλμανισμό).

Συμφώνα με την χριστιανική παράδοση εκεί πρωτοπάτησε το πόδι του ο Αδάμ ερχόμενος στη γη εξ’ ου και η ονομασία «κορυφή του Αδάμ». Ο ορεινός αυτός όγκος προκαλεί δέος στους επισκέπτες καθώς διακρίνεται από πολύ μακρινή απόσταση, είναι πολύ λογικό να ιεροποιηθεί από τους ντόπιους και να υπάρχουν θρύλοι γύρω από αυτό το βουνό.
 Η φήμη του είχε προηγηθεί από κάποιους φίλους που είχαν τη χαρά να το επισκεφτούν πριν χρόνια. Ήταν επίσης καταχωρημένο  σε όλους τους ταξιδιωτικούς  οδηγούς της χώρας και μιας και  αναζητούσαμε την περιπέτεια δεν θα μπορούσαμε να το παραλείψουμε. 

Ο ξενώνας που διαμέναμε ήταν στην Νuwara Εliya την πρωτεύουσα του φημισμένου τσαγιού Κεϋλάνης, μια καταπράσινη πόλη που περιβάλλεται από φυτείες τσαγιού. Από κει λοιπόν ξεκινήσαμε τα χαράματα με ένα μίνι-βαν που ήταν συνηθισμένο στους κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους της ενδοχώρας. Ο οδηγός μας ήταν ο Νίαλ ένας ντόπιος από την Χριστιανική μειονότητα της χώρας και αδελφός του πανδοχέα. Μετά από ένα ταξίδι περίπου τριών ωρών και αγναντεύοντας την απίθανη ύπαιθρο της Σρι Λάνκα φτάσαμε στον προορισμό μας. 

Τα μονοπάτια που οδηγούν στη κορυφή είναι έξι, εμείς λοιπόν ξεκινήσαμε από το Ηatton- Nallathani. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για μια πολύωρη ανάβαση από πλευράς εξοπλισμού και καθώς πλησιάζαμε το βουνό και ολοένα ορθωνόταν πελώριο μπροστά μας αντιληφθήκαμε ότι δεν ήμασταν και καλά προετοιμασμένοι και από πλευρά ψυχολογίας. Μην μπορώντας να κάνουμε πίσω λοιπόν ξεκινήσαμε δειλά ένα ζευγάρι Ελλήνων εκδρομέων να ανεβαίνουμε προς τη κορυφή λες και είχαμε κάνει κάποιο τάμα σε κάποια θεότητα.

Η διαδρομή αποτελούταν κατά 95% από σκαλιά διαφόρων μεγεθών που έκανε την ανάβαση δυσκολότερη. Η θέα φυσικά σε αποζημίωνε καθώς έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στη  μέση του πουθενά και περιβάλλεσαι από παρθένα τροπικά δάση και καταρράκτες. Σε όλη τη διαδρομή η Βουδιστική παρουσία ήταν αρκετά αισθητή καθώς αγάλματα του Βούδα, ναοί και  κάποιοι λίγοι βουδιστές μοναχοί έσπαγαν την υπέροχη μονοτονία της φύσης. Καθώς τα σκαλιά συνέχιζαν και η κορυφή όλο και πλησίαζε κάποιες μικρές στάσεις ήταν απαραίτητες για να πάρουμε κάποιες ανάσες και να απολαύσουμε τη θέα. Όσο συνεχιζόταν η ανάβαση και ξεπεράσαμε και τα σύννεφα ο καιρός όλο και γινόταν ψυχρότερος. Μετά από  τρεις ώρες πεζοπορίας και έχοντας ως μοναδικό εξοπλισμό ένα μπουκαλάκι νερό φτάσαμε  στην κορυφή.
 Η λέξη "επιτέλους" σε συνδυασμό με το επιφώνημα ‘ουφ’ ακούστηκαν μόλις εισήλθαμε στον ναό. Εκεί πάνω ζούνε μόνιμα κάποιοι φύλακες του ναού φορώντας τα δερμάτινα πανωφόρια τους και τα σκουφιά τους, πράγμα παράξενο θα αναλογιστεί κανείς αν ότι βρισκόμαστε σε μια τροπική χώρα τόσο κοντά στον ισημερινό, αλλά το υψόμετρο σε όλο τον πλανήτη κάνει τη δουλειά του. Αφού βγάλαμε τα παπούτσια μας  ως οφείλαμε μιας και μπαίναμε σε ιερό χώρο η κούραση έδωσε τη θέση της στην χαρά και στην ανακούφιση. Στην κορυφή ήμασταν μόνο εμείς και μια ακόμη οικογένεια ντόπιων προσκυνητών.  Η θέα από εκεί πάνω είναι μαγική, λέγεται ότι σε περίπτωση που είναι καθαρός ουρανός μπορείς να αντικρίσεις μέχρι και την Ινδία.

Ακλούθησαν άλλες δυο ώρες κατάβασης και ακόμη τρεις ώρες με το αυτοκίνητο για το ξενώνα μας, εκεί μας περίμενε ένα σπιτικό rice & carry που γέμισε τα στομάχια μας. Παρότι τα σκαλιά δεν είναι και ο αγαπημένος τρόπος ανάβασης , συν ότι αφιερώσαμε μια ολόκληρη μέρα για αυτόν τον στόχο-προορισμό και ήμασταν πιασμένοι δυο μέρες άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω. Το επόμενο πρωινό εγερτήριο στις  5 και με το πρώτο λεωφορείο στο Yala National Park..