ΣΤΟ FOLKKLUBS ALA PAGRABS ΓΙΑ ΛΕΤΟΝΙΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Ύστερα από ένα ξεκούραστο ταξίδι από το Βίλνιους έφτασα με ψιλόβροχο στη Ρίγα. Το πρώτο πράγμα που με ενδιάφερε ήταν να βρω ένα κατάλυμα να αποθέσω το σακίδιο μου και έπειτα να γεμίσω το νηστικό ταξιδιωτικό στομάχι μου.

Πέντε λεπτά από την άφιξη μου στην πόλη βρέθηκα μπροστά στο hostel με το ευφάνταστο  όνομα Naughty Squirrel . Δίχως δεύτερη σκέψη εισέρχομαι εντός ταυτόχρονα με έναν νεαρό Αυστραλό. Η υποδοχή από τις κοπέλες του προσωπικού ήταν πολύ φιλική και ζεστή. Με το καλωσόρισμα μας κέρασαν από ένα σφηνάκι του εθνικού ποτού της Λετονίας το Black Balsam. Ναι λοιπόν, αυτό το αρωματικό ποτό είναι όσο βαρύ ακούγεται. Ο Αυστραλός δίχως ίχνος ευγένειας το παρομοίασε με υγρό μπαταρίας και γω σαν πιο ευγενής (ως Έλλην)  προσποιήθηκα πως μου άρεσε (θυμίζω ότι το στομάχι ήταν άδειο από χθες).

Έπειτα από καούρες και αναθυμιάσεις βολέψαμε τα πράγματα μας με σκοπό να περιηγηθούμε στην πόλη. Το πρώτο που ρώτησα στην ρεσεψιόν ήταν .

Που θα βρω αυθεντικό λετονικό φαγητό?

Από τις ευγενέστατες κοπέλες είχα δυο επιλογές το Lido και το Ala . Αφού τις ευχαρίστησα θεονήστικος ξεχύθηκα για το πρώτο. Μετά από δέκα λεπτά το βρήκα. Φάνηκε καλό, αλλά ήταν στυλ catering . Έπαιρνες το δίσκο σου σαν οπλίτης και στηνόσουν σε μια ουρά και με λίγα λόγια… άντε να βγάλεις άκρη. Έφυγα περίλυπος.

Έπειτα από μισή ώρα στα όρια της λιποθυμίας βρήκα το Folkkclubs Ala Pagrabs. Από έξω τίποτε το σπουδαίο, μια μικρή είσοδος που οδηγούσε σε μια υπόγα.

Που με έστειλαν αναρωτήθηκα!

 Προχωρώντας σε τούτο το λαγούμι που έμοιαζε με καταφύγιο Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το εστιατόριο σιγά σιγά ξεπρόβαλε τις ομορφιές του. Εφόσον βολεύτηκα σε ένα βαρύ ξύλινο τραπέζι άρχισα να παρατηρώ τον χώρο. Ένιωθες πως συμμετείχες σε κάποια παγανιστική συνάθροιση μέσα σε ένα ομιχλώδες δάσος από κωνοφόρα. Ο ξύλινος διάκοσμος συνδυαζόταν υπέροχα με την πέτρα και ο χαμηλός φωτισμός με τις χαλαρές μουσικές έδιναν μια μυστηριώδη αύρα.

Το προσωπικό ήταν ντυμένο με συγκεκριμένη ενδυμασία του καταστήματος. Σε  μια τέτοια κοπέλα παρήγγειλα ακούγοντας  ζωντανά, παραδοσιακά τραγούδια της Λετονίας. Κακός δε θέλω να γίνω αλλά το σέρβις ήταν χαρακτηριστικά αργό δεδομένου ότι δεν ήταν ώρα αιχμής, δέκα νοματαίοι ήμασταν! Ίσως να μου φάνηκε, διότι είχα να φάω 22 ώρες και κάθε δευτερόλεπτο μετρούσε.

Κάπου εκεί εμφανίστηκε η τοπική μπύρα και μετά από λίγο το πρώτο πιάτο από το πολύ ενδιαφέρον μενού. Συκωτάκια από κοτόπουλο, μαζί με σοταρισμένα λαχανικά (κυρίως πολύχρωμες πιπεριές και κολοκύθια) , καλυμμένα στοργικά από ψημένο κατσικίσιο τυρί με μυρωδικά. Πολύ δυνατό πιάτο!

Ομολογώ πως με το πρώτο πιάτο ένας φυσιολογικός ενήλικας χορταίνει. Η ακόρεστη όρεξη μου με οδήγησε στο δεύτερο αριστούργημα και κυρίως πιάτο. Τα κεφτεδάκια της γιαγιάς που έλεγε και ο κατάλογος.  Ήταν πανέμορφο και γευστικό όπως και το πρώτο. Είχα λοιπόν μπροστά μου δυο μεγάλους κεφτέδες καθισμένους σε ξινολάχανο και ψητές πατάτες, περιτριγυρισμένους από μια σως γιαουρτιού από παντζάρι.

Ήταν όλα γευστικότατα. Γνώμη μου είναι να μην συγκρίνω (όσο αυτό γίνεται) τα φαγητά που γεύομαι έξω με τα αντίστοιχα δικά μας. Πάντα κάτι θα λείπει ή θα βάζαμε εμείς ή η δική μας γιαγιά τα κάνει πιο καλά κτλ. Κάθε κουζίνα έχει τη δική της κουλτούρα και κάθε περιοχή μαγειρεύει με άλλα συστατικά. Αν το κατανοήσουμε αυτό  θα ευχαριστιόμαστε το φαγητό όπου και αν βρεθούμε .

 Για την ιστορία το μενού των δυο πιάτων με μια μπύρα μισόλιτρη κόστισε 12 ευρώ. Πιστεύω αρκετά καλή και δίκαιη τιμή για ένα κατάστημα που βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης και για να το βρει κανείς χρειάζεται οπωσδήποτε τη βοήθεια κάποιου ντόπιου. Καλή χώνεψη.

ΓΙΑ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΙΚΑ ΨΗΤΑ ΣΤΟ ΑΜΒΟΥΡΓΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Θέλεις να απολαύσεις ένα αυθεντικό βραζιλιάνικο γεύμα αλλά δεν έχεις τη δυνατότητα να μεταβείς στη νότια Αμερική? Ακόμα καλύτερα, θέλεις να γευτείς αυθεντικό βραζιλιάνικο μπάρμπεκιου , χωρίς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι? Σου έχω τη λύση... Panthera Rodizio στο Αμβούργο    (Εντάξει, μέχρι τη Γερμανία χρειάζεται να πας!!!).

 Αναφέρομαι σε ένα πολύ καλά προσεγμένο χώρο τοποθετημένο στην περιοχή του λιμανιού της πόλης. Οι βραζιλιάνοι ιδιοκτήτες και οι λοιποί Λατίνοι εργαζόμενοι έχουν κάνει μια όμορφη προσπάθεια να παρουσιάσουν την παραδοσιακή κουζίνα τους στο ευρωπαϊκό κοινό.

Η λατινική Αμερική από άκρη σε άκρη της φημίζεται για τα ψητά της. Το ψήσιμο στη φωτιά, είναι πολύ διαδεδομένη τεχνική. Από τις στέπες τις Παταγονίας και τα υψίπεδα της Χιλής μέχρι τα τροπικά της Βραζιλίας.  Τεράστια κομμάτια κρέατος (κυρίως βοδινού), ψήνονται είτε σε υπερμεγέθης σχάρες είτε αντικριστά στη φλόγα.

Μπορεί να μην έκανα υπερατλαντικό ταξίδι για να τα γευτώ επί τόπου, αλλά κατόπιν παρότρυνσης ενός συγγενή που ζει στη Γερμάνια, τα δοκίμασα στο Panthera Rodizio.

Είναι προτιμότερο να κάνει κανείς κράτηση για να είναι σίγουρος ότι θα έχει το τραπέζι του. Από τη στιγμή που τακτοποιείσαι στη θέση σου, παίρνεις το πιάτο σου και περνάς από τον τεράστιο μπουφέ. Εκεί έχει κανείς τη δυνατότητα να διαλέξει ποικιλία σαλατικών και ορεκτικών, όπως επίσης φρούτων και τροπικών χυμών και όλα αυτά απεριόριστα.

Εφόσον έχεις διαλέξει εξ’ αρχής το απεριόριστο μενού ξεκινά το καλύτερο. Ολόκληρα κομμάτια καλοψημένου κρέατος παρελαύνουν από τραπέζι σε τραπέζι. Νοιώθεις ότι γίνεται κάποια οντισιόν και πρέπει να γευτείς από το καθένα και να το βαθμολογήσεις. Άριστα  καταρτισμένοι σερβιτόροι, περιφέρονται στο κατάστημα και απευθύνονται με την σούβλα ανά χείρας σε κάθε πελάτη ξεχωριστά. Ο διάλογος είναι απλός ειδικά όταν πρόκειται για δυο φαγανούς έλληνες.

Θέλετε?

Θέλουμε.

Και κάπως έτσι επιδέξια κόβει σε υπέροχα κομμάτια το ψητό προσγειώνοντας το στο καρτερικό σου πιάτο ενώ παράλληλα το βλέμμα σου λάμπει από χαρά και η γλώσσα σου πασχίζει να μη βγει από το στόμα. Τα είδη του κρέατος καλύπτουν όλα τα γούστα και είναι προσαρμοσμένα στο ευρωπαϊκό  κοινό. Μοσχαρίσιο , χοιρινό και πουλερικά εναλλάσσονται κάθε τόσο, με τον προαναφερθέντα διάλογο να συνεχίζεται επί ώρες.

Είχαμε τη τύχη να μας συμπαθήσει ο πορτογάλος σουβλοφόρος σερβιτόρος με το γιαταγάνι στο χέρι και ξεκινούσε πάντοτε τη διαδρομή του από το τραπέζι μας. Παντού είναι χρήσιμες οι δημόσιες σχέσεις.

Εφόσον  τα δοκιμάσαμε όλα, ξεκουμπώσαμε ένα-δυο κουμπιά από το παντελόνι, σκουπίσαμε λίγο τον ιδρώτα και αποχωρήσαμε με 4-5 κιλά επιπλέον έκαστος. Το απεριόριστο μενού κόστισε 28 ευρώ ανά άτομο συμπεριλαμβανομένου του μπουφέ. Για τα αλκοολούχα ποτά υπήρχε έξτρα χρέωση. Ίσως θεωρηθεί τσιμπημένη τιμή αλλά άξιζε τον κόπο και τα χρήματα. Επιπλέον, τέτοια λουκούλλεια γεύματα δεν τα κάνεις κάθε μέρα οπότε αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία από μόνο του.  Καλή χώνεψη. 

ΣΤΟ PRIE KATEDROS ΓΙΑ ΛΙΘΟΥΑΝΙΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Το Prie Katedros είναι ένα εστιατόριο στην πρωτεύουσα της Λιθουανίας. Βρίσκεται τοποθετημένο σε ένα υπόγειο (που δε σου γεμίζει το μάτι) λίγο έξω από τα όρια της παλιάς πόλης.  Συνήθως δεν είναι στέκι ταξιδιωτών και οι θαμώνες στην πλειοψηφία τους είναι ντόπιοι. Είναι ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά τους.

Περιπλανώμενος λοιπόν και συνοδευόμενος από το ψιλόβροχο του Βίλνιους βρέθηκε στο δρόμο μου. Εξωτερικά τίποτα δεν θυμίζει εστιατόριο. Κάτι μεγάλα δρύινα βαρέλια εποχής όμως σε παραπέμπουν σε ζύθο. Το μαγαζί είναι στην ουσία ένα ζεστό υπόγειο με πολύ φιλικό περιβάλλον. Η διακόσμηση είναι βαριά και θυμίζει παλιό αρχοντικό. Τα βλέμματα κλέβει απευθείας η μεγάλη βιβλιοθήκη και η πολλή καλή συλλογή ουίσκυ.

 Το Prie Katedos  παράγει τριών ειδών δίκες του μπύρες για τις οποίες οι ιδιοκτήτες είναι πολύ περήφανοι. Την ελαφριά, την μπύρα με μέλι και τη μαύρη. Να πω την αλήθεια μου την πρώτη την αγνόησα  και δοκίμασα τις άλλες δυο, ανάλογα με το πιάτο που είχα μπροστά μου.

 Το πρώτο πιάτο για να με κρατήσει ζεστό και να μου ανοίξει την όρεξη ήταν μια πατατόσουπα ! Ναι πατατόσουπα, δεν είναι συνηθισμένη στη χώρα μας αλλά είναι πολύ διαδεδομένη στα κράτη της Βαλτικής και τις γύρω χώρες. Η λιθουανική version ήταν στην ουσία ένας αραιωμένος πουρές με πολύ ευχάριστη γεύση ο οποίος συνοδευόταν από δυο τραγάνα κομμάτια μπέικον (στυλ σουβλάκι) και δυο παξιμάδια .

Για κυρίως πιάτο ο ουρανίσκος μου επιθύμησε τοπικά λουκάνικα συνοδευόμενα από ξινολάχανο και βραστές πατάτες. Ωραία γεύση, φοβερός μπυρομεζές. Ο κατάλογος του καταστήματος διαθέτει επίσης πολλές επιλογές από κρεατικά και τυριά. Οι τιμές ήταν πολύ καλές, ενδεικτικά αναφέρω ότι η σούπα κόστισε λιγότερο από 2 ευρώ.

 Όποιος επιθυμεί να γίνει πιο φιλικός με το προσωπικό αρκεί να μπορέσει να πει ένα “στην υγειά μας” στη δύσκολη γλώσσα τους.

I sveikata λοιπόν!

ΣΤΟ STARGOROD ΤΟΥ ΧΑΡΚΟΒΟΥ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΠΥΡΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/



Τo Stargorod είναι μια αλυσίδα ζυθοποιείων- εστιατορίων που διατηρεί έξι καταστήματα στην ανατολική Ευρώπη. Παράγει τη δική του τσέχικη μπύρα σε τεράστιες δεξαμενές και δημιουργεί καταπληκτικά πιάτα που ικανοποιούν κάθε ουρανίσκο.

Οι ιδιοκτήτες του καταστήματος είναι περήφανοι για τον εξαιρετικής ποιότητας αφιλτράριστο ζύθο που δημιουργούν παρουσία του πελάτη (τις καθημερινές αν το επιθυμεί). Επίσης δε χρησιμοποιούν συντηρητικά και μεθόδους παστερίωσης. Για αυτό το λόγο δε θέλουν και δεν κάνουν μαζικές παραγωγές. Διατηρούν τη φήμη ότι είναι οι διάδοχοι της ευρωπαϊκής ζυθοποιητικής παράδοσης. Ο πελάτης οφείλει να καταναλώσει το ποτήρι του μέχρι και είκοσι λεπτά αφού φύγει ο η μπύρα από το κελάρι, διότι μετά αλλοιώνεται η γεύση.

Με πολύ κόπο δημιουργούνται από Τσέχο Brew master τρία είδη μπύρας η Helles (πιο ελαφριά), η  Lager (ελαφρώς πιο πικρή) και η μαύρη, τύπου Duncles (με πιο παχιά και κρεμώδη γεύση). Προσωπικά κατανάλωσα και από τα τρία είδη σε αρκετά ικανοποιητικές ποσότητες ,όλες είχαν ξεχωριστή γεύση. Μιας και το Stargorod λειτουργεί και ως εστιατόριο κάθε πιάτο συνδυάζεται με την ανάλογη μπύρα. Πολλές μέρες ήμουν στο Χάρκοβο, όπως καταλαβαίνατε έκανα πολλούς συνδυασμούς.

Το κύριο συνοδευτικό για μπύρα στην Ουκρανία είναι το αποφλοιωμένο ηλιόσπορο. Ξεκινώντας με το λεγόμενο μπατιρόσπορο πηγαίνουμε σε πιο gourmet γεύσεις. Συνταγές από όλη την Ουκρανία και την Τσεχία υπάρχουν στον κατάλογο. Φυσικά υπάρχουν και πολλά είδη κρεατικών, από ολόκληρο γουρουνάκι και πάπιες, μέχρι τσέχικα λουκάνικα και πολλά άλλα.

Οι εργαζόμενοι στο κατάστημα ζουν ένα Oktoberfest καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. Φορώντας πάντοτε τις παραδοσιακές φορεσιές τους χρησιμοποιούν υπερδυνάμεις για να μεταφέρουν τις μπύρες στους αχόρταγους και βιαστικούς καταναλωτές. Αν έχει κανείς γενέθλια, μπορεί να κανονίσει να εμφανιστεί όλο το προσωπικό του καταστήματος στο τραπέζι του και να του τραγουδήσουν ρυθμικά τα χρόνια του πολλά στα Ρώσικα φυσικά.

Επειδή οι ιδιοκτήτες έχουν σκεφτεί τους πάντες και με απόλυτο σεβασμό στα θέλω του πελάτη, έχουν δημιουργήσει ένα χώρο που δεν έχω συναντήσει αλλού. Να απομακρυνθούν οι ανήλικοι…. Υπάρχουν δυο είσοδοι για τις τουαλέτες, ανδρών και γυναικών (όπως παντού), με πέντε W.C το καθένα. Τα τέσσερα πρώτα είναι προς χρήση. Το πέμπτο πάλι για χρήση είναι, αλλά για άλλη. Η τελευταία τουαλέτα των ανδρών επικοινωνεί με την τελευταία τουαλέτα των γυναικών, εκεί υπάρχει και ένα ωραίο μπορντό καναπεδάκι και δυο κλειδαριές στις δυο πόρτες. Εκεί μπορείς να συζητήσεις διάφορα θέματα που σε απασχολούν! Κοίταξε τι σκέφτηκαν οι πονηροί….

Όπως και να χει ένα φοβερό εστιατόριο με καταπληκτική χειροποίητη μπύρα. Φυσικά οι τιμές του είναι αρκετά τσιμπημένες και για τα δεδομένα της χώρας έως και απρόσιτες.

ΣΤΟ OLDE HANSA TOY ΤΑΛΙΝ ΓΙΑ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΦΑΓΗΤΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία του Ταλίν βρίσκεται το μεγαλοπρεπές μεσαιωνικό   εστιατόριο Olde Hansa.

Στο κατάστημα αυτό ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει ξεχωριστά πιάτα χαμένα στην Εσθονική και κατά συνέπεια στην Σκανδιναβική παράδοση. Στον κατάλογο του καταστήματος υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία γεύσεων κρεατικών και θαλασσινών. Επίσης υπάρχουν και πιο εξεζητημένες γεύσεις   όπως  κρέας ταράνδου και αρκούδας(έναντι αδράς αμοιβής). Προσωπικά προτίμησα μια ζεστή σούπα με λίγο ζυμωτό ψωμάκι. Η σούπα σερβίρεται σε πήλινο κύπελλο παρέα με ένα ξύλινο κουταλάκι, το συγκεκριμένο κουτάλι λόγο του χαμηλού φωτισμού μου πήρε λίγη ώρα να το αντιληφθώ ξεκινώντας να τρώω τη σούπα μου από το πήλινο σκεύος σαν άλλος Βίκινγκ άρχοντας του παρελθόντος.

Στόχος του συγκεκριμένου καταστήματος είναι να τιμήσει την Χανσεατική εποχή κατά την οποία το Ταλίν ευημερούσε χάρη στο εμπορικό του λιμάνι. Το εστιατόριο είναι στην ουσία ένα ζωντανό μουσείο μιας και έχει κανείς τη δυνατότητα να απολαύσει το φαγητό του δίπλα σε  Σκανδιναβικά έργα τέχνης και  μεσαιωνικούς χάρτες πλοήγησης. Το προσωπικό  του καταστήματος είναι άψογο και ντυμένο με παραδοσιακές μεσαιωνικές φορεσιές. Η μουσική και ο φωτισμός είναι ιδιαίτερα χαμηλά και η φλόγα στο τζάκι κάνει το ήδη ζεστό περιβάλλον να μοιάζει πιο οικείο.

10 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Μετά από το πρόσφατο ταξίδι μας στην Κόστα Ρίκα, προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε τους δέκα βασικότερους λογούς που αξίζει να επισκεφτεί κανείς τη συγκεκριμένη χώρα, σύμφωνα με τα δικά μας βασικότερα κριτήρια επιλογής ενός προορισμού.

ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Το 70% της έκτασης της χώρας καλύπτεται από προστατευόμενα εδάφη, η χώρα έχει επενδύσει πολλά στον τουρισμό και έχουν αντιληφθεί εδώ και πολλές δεκαετίες ότι η προστασία των δασών και των βιοτόπων μπορούν να αποφέρουν πολύ περισσότερα έσοδα. Έχεις τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις άγρια ζώα και πτηνά, να κάνεις ορειβασία, ιππασία, kanyoning, αθλητικό ψάρεμα και πολλά άλλα. Κορυφαίο σημείο στην ενδοχώρα το ηφαίστειο Arenal στην πόλη La Fortuna.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Η χώρα βρέχεται από δυο ωκεανούς τον Ειρηνικό και από την πλευρά της Καραϊβικής από τον Ατλαντικό, με αποτέλεσμα η ακτογραμμή να έχει πολλές εναλλαγές, δημιουργώντας μαγικές παραλίες. Φυσικά υπάρχουν ισχυρά ρεύματα λόγο της απεραντοσύνης των ωκεανών, κάνοντας την κολύμβηση αρκετά δύσκολη. Αν κάποιος είναι αρχάριος  του surf η χώρα είναι καλός προορισμός μιας και μετρίου μεγέθους κύματα υπάρχουν ανά πάσα στιγμή στην πλειονότητα των παραλιών. Η παράλια που ξεχώρισε στις αναμνήσεις μας είναι η Punta Una στο Puerto Viejo.

ΑΝΑΛΟΓΙΑ  ΤΙΜΗΣ- ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΠΑΡΟΧΩΝ

Οι τιμές γενικά στη χώρα είναι σε προσιτά επίπεδα για τους ταξιδιώτες, αν αναλογιστεί κανείς την ποιότητα των παροχών. Με λίγα λόγια ότι πληρώσει ο καθένας αυτό θα πάρει. Το φθηνό θα είναι φθηνό και το ακριβό θα αξίζει τα χρήματα του.

ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ-PURA VIDA

Η ατάκα των κατοίκων και παράλληλα η ευχή τους είναι Pura Vida ( Αγνή Ζωή ) , το ακούς και το βλέπεις παντού, από το τελωνείο στα σύνορα μέχρι τα χωριά της ενδοχώρας. Χρησιμοποιείτε και ως "στην υγεία μας" Οι κάτοικοι είναι ευγενικοί και σέβονται τον τουρίστα που αφήνει τα ωραία του χρήματα στην όμορφη χώρα τους. Το άγχος είναι σχετικά άγνωστη λέξη και η ρυθμοί τους είναι χαλαροί.

ΧΑΜΗΛΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ

Η Κόστα Ρίκα είναι η χώρα στην Κεντρική Αμερική με τη χαμηλότερη εγκληματικότητα, νιώθεις παντού ασφαλής , είναι πολύ λίγα τα περιστατικά κλοπών κατά τουριστών σε σχέση με άλλες χώρες της περιοχής. Είναι φυσικό βεβαίως να έχεις και το νου σου ως ταξιδιώτης για το που και πως θα κίνησε..Μην προκαλούμε και την τύχη μας.

ΚΑΛΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ-ΟΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

Η χώρα έχει αρκετά καλή συγκοινωνία, αργή βέβαια, λίγα δρομολόγια και χωρίς ιδιαίτερο άγχος από τους οδηγούς βλ. Pura Vida. Οι δρόμοι είναι σε αξιόλογη κατάσταση στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας.  Υπάρχουν παντός τύπου λεωφορεία από τα πιο πολυτελή με τηλεοράσεις, χημικές τουαλέτες και τα λοιπά, μέχρι τα chicken bus που συνταξιδεύεις με διάφορα ζώντα πτηνά. Τρένα δυστυχώς δεν υπάρχουν.

ΦΑΓΗΤΟ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΥΓΙΕΙΝΟ

Το εθνικό τους φαγητό είναι το κασάντο (ρύζι, μαύρα φασόλια, κοκκινιστό κρέας, διάφορα λαχανικά και ψητή μπανάνα) ένα πιάτο που έχει απ'ολα, δεύτερο τη τάξη είναι το σεβίτσε ( μικρές γαρίδες βρασμένες, με ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι, πιπεριές τσίλι και χυμό lime) και άλλα που χρειάζεται να βρούμε τη Βέφα της Κόστα Ρίκα.

ΠΟΛΛΑ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΑ

Σε όλη τη χώρα υπάρχουν αρκετά καταλύματα για όλα τα γούστα και όλα τα βαλάντια, από 8$ το άτομο σε ξενώνες μέχρι όσα χρήματα  μπορεί να φανταστεί κανείς σε ξενοδοχεία πολυτελείας.

ΚΑΛΕΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΟ ΑΛΚΟΟΛ

Λάτιν ακούσματα με χαλαρή ατμόσφαιρα συντροφιά με μια καλή καϊπιρίνια ή μια τοπική μπύρα μπορείς να απολαύσεις σε πολλά μέρη της χώρας. Κρουστά και πνευστά σε όλο τους το μεγαλείο. Από την πλευρά της Καραϊβικής πέρα από latin μπορείς να ακούσεις και άφθονη reggae. Τη συγκεκριμένη μάλιστα μουσική μπορείς κιόλας να την μυρίσεις!!!

ΑΓΓΛΙΚΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΑ

Οι τίκος όπως ονομάζονται οι κάτοικοι της χώρας, μιλούν σχετικά καλά αγγλικά σε σχέση με άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής πράγμα που βοηθά στην επικοινωνία σας με τους ντόπιους. Αν γνωρίζετε εσείς Ισπανικά είναι ακόμη καλύτερο φυσικά και θα ταξιδεύετε με μεγάλη ευκολία σε όλη την Κεντρική Αμερική.

Σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότεροι λόγοι που έχει κάποιος να επισκεφτεί μια τέτοια χώρα. Έρχονται και ιστορίες από άλλα μέρη.. PURA VIDA...