Η ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΙΛΝΙΟΥΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Βίλνιους, Βίλνα , Βίλνο. Όπως και να αναφέρεις τη πρωτεύουσα της Λιθουανίας δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Όποιο και να είναι το όνομα της, είναι μια πανέμορφη  πόλη που εκπλήσσει τον επισκέπτη.

Είναι πρωτεύουσα του Λιθουανικού κράτους από το 1323. Βρίσκεται στην συμβολή των ποταμών Νέρις και Βίλνελε, οι οποίοι με χάρη χαϊδεύουν και δροσίζουν τούτη τη γραφική πόλη.

Το Βίλνιους δεν είναι ένα  κλασικό αστικό κέντρο. Ο πληθυσμός του αγγίζει τις 500.000 και δεν είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη πόλη. Στο παρελθόν είχα αναφέρει για το κάστρο τους Βίλνιους και την πανοραμική θεά της πόλης. Σειρά έχει μια εκτενής αναφορά στο καμάρι της πόλης, την παλιά πόλη.

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι έχει ανακυρυχθεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Ανεπτυγμένη επιμελώς γύρω από το δημαρχείο της δημιουργεί δαιδαλώδη στενάκια, το κάθε ένα με ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Σε πολλά σημεία τούτη η συνοικία περιβάλλεται από ψηλά τείχη που μας θυμίζουν την προστασία που παρείχαν κατά τους περασμένους αιώνες. Μέσα στη καλά οχυρωμένη πόλη βρίσκει κανείς μεταξύ άλλων όμορφους καθολικούς ναούς και διοικητικά κτήρια.

Πλήθος ξενώνων, μπαρ και εστιατορίων βρίσκονται σε κάθε γωνιά της παλιάς πόλης. Πλανόδιοι πωλητές αναμνηστικών ειδών και καλλιτέχνες του δρόμου δίνουν την όμορφη καθημερινή τους παράσταση. Τα σουβενίρ στην πλειοψηφία τους είναι  κομψότατες δημιουργίες φτιαγμένες από ντόπιο κεχριμπάρι Βαλτικής.

Κατά την περιπλάνηση του ο επισκέπτης ίσως σταθεί τυχερός και  εντοπίσει κρυμμένες μπυραρίες μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των επισκεπτών. Εκεί με λίγα Litas (το εθνικό νόμισμα της Λιθουανίας μέχρι το τέλος του 2014) μπορεί να απολαύσει τοπικές μπύρες σε θηριώδη ποτήρια. Από τον Ιανουάριο του 2015 το νόμισμα τους είναι το ευρώ  και οι τιμές σε γενικές γραμμές είναι φθηνότερες από την Ελλάδα.

Σε μια τέτοια περιπλάνηση μου εντόπισα ένα στιλάτο μαγαζάκι, καμαρούλα μια σταλιά 2 επί 3 , χωρίς ίχνος υπερβολής. Μια μεγάλη ταμπέλα με τον ευφάνταστο τίτλο “Who Hits John” μου απέσπασε την προσοχή και εισήλθα για ένα διάλλειμα για ζύθο.

Είχα ακούσει και στο παρελθόν ότι οι Λιθουανοί είναι πολύ φιλόξενοι. Σε τούτο το μαγαζάκι το ένιωσα από πρώτο χέρι. Δίπλα μου ακριβώς καθόταν ένα ζευγαράκι, ο Tautvydas ( που σημαίνει στα Λιθουανικά: αυτός που βλέπει το έθνος του) και η  Cintare (που σημαίνει :κεχριμπάρι). Η κουβέντα αφού ξεκίνησε από τα αξιοθέατα της πόλης, πήγε στην ελληνική μυθολογία, από εκεί στην γευσιγνωσία μπύρας από μικροζυθοποιίες της χώρας και  έπειτα στο καταπιεστικό σοβιετικό παρελθόν τους (για το οποίο δεν είναι καθόλου περήφανοι). Με τα πολλά, έμελλε τούτο το ζεύγος να είναι οι ξεναγοί μου για την υπόλοιπη βραδιά. Συν τοις άλλοις με πήγαν στην υπόλοιπη παρέα τους σε διάφορα στέκια που συχνάζουν οι ντόπιοι (εκτός παλιάς πόλης). Ήταν μια κίνηση που εκτίμησα ιδιαίτερα και αναρωτήθηκα ποιος από όλους μας θα παρουσίαζε στην παρέα του έναν τουρίστα που μόλις γνώρισε?

Η πιο εναλλακτική γειτονιά του Βίλνιους είναι η πρώην περιοχή των περιθωριακών τύπων Uzupis. Απέχει μόλις λίγα λεπτά περπάτημα από την παλιά συνοικία. Τούτη η γειτονιά στις όχθες του Βίλνελε έχει γίνει στέκι καλλιτεχνών και διανοουμένων κάνοντας  την, την πιο μποέμικη και καλλιτεχνικά ανερχόμενη περιοχή της πόλης.

Άλλη μια όμορφη περιοχή εντός των τειχών είναι το Bernardine Park. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο  πεντακάθαρο πάρκο κάτω από τη σκιά του περιβόητου κάστρου και δίπλα από τις όχθες του ορμητικού Βίλνελε. Είναι ένας τόπος ηρεμίας και αναψυχής συντροφιά με τον ήχο του τρεχούμενου νερού.

Στο Βίλνιους μου έκανε εντύπωση κάτι παράξενο. Σε πολλά σημεία της παλιάς πόλης υπήρχαν αρκετοί νεαροί τοξικομανείς επαίτες . Καθόλου παράξενο θα σκεφτεί κανείς διότι στα στενά του Βίλνιους  κινούνται κυρίως επισκέπτες και τουρίστες με ζεστό συνάλλαγμα στην τσέπη. Εύκολος ¨στόχος¨ για επαιτεία. Την προσοχή μου απέσπασαν τα μελανιασμένα από το κρύο πόδια τους. Όπως μου εξήγησε ένας από αυτούς (που μιλούσε άπταιστα πέντε γλώσσες) ορισμένα βράδια του χειμώνα που το κρύο είναι πραγματικά τσουχτερό , τυχαίνει να αποκοιμηθούν στο δρόμο. Αυτό τους στοίχισε στην υγεία των κάτω άκρων τους. Για τους πιο άτυχους εξ'αυτών η μοναδική λύση ήταν ο ακρωτηριασμός.

 Αν αναζητά κανείς οικονομική διαμονή σε hostel θα προτείνω το Hostelgate (όπου και διέμεινα) άνετο, καλό, συμμαζεμένο , οικονομικό ,καθαρό ή το Jamaica το οποίο έχει και δικό του μπαρ στο ισόγειο αλλά είναι πολύ θορυβώδες κυρίως τα τριήμερα.

Εν κατακλείδι η πρωτεύουσα της Λιθουανίας είναι μια όμορφη και ανθρώπινη πόλη. Αποτελούμενη από όμορφους ανθρώπους , περήφανους για την ιστορία τους. Η πλειοψηφία αυτών νιώθουν οργισμένοι για την πενηντάχρονη σοβιετική κατοχή της χώρας τους, αλλά ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία.

Η παλιά πόλη είναι ένα στολίδι που αξίζει να μπει στην Travelist σας.

ΣΤΟ PRIE KATEDROS ΓΙΑ ΛΙΘΟΥΑΝΙΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Το Prie Katedros είναι ένα εστιατόριο στην πρωτεύουσα της Λιθουανίας. Βρίσκεται τοποθετημένο σε ένα υπόγειο (που δε σου γεμίζει το μάτι) λίγο έξω από τα όρια της παλιάς πόλης.  Συνήθως δεν είναι στέκι ταξιδιωτών και οι θαμώνες στην πλειοψηφία τους είναι ντόπιοι. Είναι ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά τους.

Περιπλανώμενος λοιπόν και συνοδευόμενος από το ψιλόβροχο του Βίλνιους βρέθηκε στο δρόμο μου. Εξωτερικά τίποτα δεν θυμίζει εστιατόριο. Κάτι μεγάλα δρύινα βαρέλια εποχής όμως σε παραπέμπουν σε ζύθο. Το μαγαζί είναι στην ουσία ένα ζεστό υπόγειο με πολύ φιλικό περιβάλλον. Η διακόσμηση είναι βαριά και θυμίζει παλιό αρχοντικό. Τα βλέμματα κλέβει απευθείας η μεγάλη βιβλιοθήκη και η πολλή καλή συλλογή ουίσκυ.

 Το Prie Katedos  παράγει τριών ειδών δίκες του μπύρες για τις οποίες οι ιδιοκτήτες είναι πολύ περήφανοι. Την ελαφριά, την μπύρα με μέλι και τη μαύρη. Να πω την αλήθεια μου την πρώτη την αγνόησα  και δοκίμασα τις άλλες δυο, ανάλογα με το πιάτο που είχα μπροστά μου.

 Το πρώτο πιάτο για να με κρατήσει ζεστό και να μου ανοίξει την όρεξη ήταν μια πατατόσουπα ! Ναι πατατόσουπα, δεν είναι συνηθισμένη στη χώρα μας αλλά είναι πολύ διαδεδομένη στα κράτη της Βαλτικής και τις γύρω χώρες. Η λιθουανική version ήταν στην ουσία ένας αραιωμένος πουρές με πολύ ευχάριστη γεύση ο οποίος συνοδευόταν από δυο τραγάνα κομμάτια μπέικον (στυλ σουβλάκι) και δυο παξιμάδια .

Για κυρίως πιάτο ο ουρανίσκος μου επιθύμησε τοπικά λουκάνικα συνοδευόμενα από ξινολάχανο και βραστές πατάτες. Ωραία γεύση, φοβερός μπυρομεζές. Ο κατάλογος του καταστήματος διαθέτει επίσης πολλές επιλογές από κρεατικά και τυριά. Οι τιμές ήταν πολύ καλές, ενδεικτικά αναφέρω ότι η σούπα κόστισε λιγότερο από 2 ευρώ.

 Όποιος επιθυμεί να γίνει πιο φιλικός με το προσωπικό αρκεί να μπορέσει να πει ένα “στην υγειά μας” στη δύσκολη γλώσσα τους.

I sveikata λοιπόν!

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΒΙΛΝΙΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ ΘΕΑ ΤΟΥ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Το κάστρο του Βίλνιους λειτουργεί σαν μουσείο από το  1960. Βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο ακριβώς πάνω απ τη παλιά πόλη και με εκπληκτική θέα προς τους δυο ποταμούς της πόλης. Το μεγαλοπρεπή Νέρις και τον παραπόταμο του Βίλνια.

 Δεν υφίσταται επίσκεψη στην πρωτεύουσα της Λιθουανίας χωρίς να την απολαύσεις από ψηλά. Το κάστρο του Gediminas δίνει αυτή τη δυνατότητα στον επισκέπτη . Όλη η πόλη στρώνεται σαν ακριβό χαλί μπροστά του. Από τη μια πλευρά η θέα της παλιάς συνοικίας και από την άλλη η σύγχρονη πόλη με τα ψηλά γυάλινα κτήρια.

 Είναι εύκολα προσβάσιμο για τον επισκέπτη , ο οποίος έχει δυο επιλογές. Είτε να ανέβει με τα ποδαράκια του τα όμορφα είτε με τελεφερίκ. Το ηλεκτροκίνητο βαγόνι έχει τη γοητεία του διότι έχεις μια όμορφη θέα και ξεκούραστη κατά τη διάρκεια του μονόλεπτου ταξιδίου. Το ποδαράκι έχει άλλη γοητεία και αν θέλεις να νιώσεις και λίγο Ρόκυ Μπαλμπόα μπορείς να το ανέβεις και τρέχοντας ακούγοντας το "the eye of the tiger". Γλιστερό πλακόστρωτο είναι και όχι σκαλιά, αλλά τέλος πάντων. 

Η θέα της παλιάς πόλης και η συμβολή των δυο ποταμών είναι η ανταμοιβή για τον επισκέπτη. Ο περίπατος από τους πρόποδες του λόφου στην παραποτάμια περιοχή του Βίλνια μέχρι την κορυφή είναι σύντομος, περίπου πέντε λεπτά. Ενδείκνυται και για τους πιο τεμπέληδες. Με εισιτήριο που ανέρχεται στο 1,5 ευρώ μπορείς κάλλιστα να ανέβεις και λίγο υψηλοτέρα στην κορυφή του κάστρου (περιττό).

Το εν λόγο κάστρο δεν είναι το ψηλότερο σημείο της πόλης. Τούτο το υψηλό σημείο βρίσκεται απέναντι και είναι ο λόφος των τριών σταυρών. Απαιτεί περισσότερο περπάτημα αλλά αξίζει τον κόπο (προσωπικά έκανα μια όμορφη προπόνηση με ανηφορική κλίση και απήλαυσα τη θέα και από κει.)

Τις χώρες τις Βαλτικής τις ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Μια όμορφη θέα από ψηλά βοηθά ακόμα περισσότερο σε αυτό.

ΒΑΡΣΟΒΙΑ- ΒΙΛΝΙΟΥΣ- ΡΙΓΑ ΜΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Σε αυτή τη γωνιά της βόρειας Ευρώπης ο οικονομικότερος και δημοφιλέστερος τρόπος μετακίνησης μεταξύ των πόλεων είναι με λεωφορείο. Δυστυχώς   για τους λάτρεις των σιδηροδρόμων τα τρένα δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλή.

Οι χώρες της Βαλτικής έχουν τακτική σύνδεση με όλες σχεδόν τις πρωτεύουσες των βορείων κρατών. Πραγματοποιούνται καθημερινά δρομολόγια με προορισμούς από το Όσλο και την Αγία Πετρούπολη, μέχρι το Άμστερνταμ και το Βερολίνο. Οι εταιρείες είναι συνήθως Εσθονικών συμφερόντων και τα λεωφορεία ιδιαίτερα αξιόπιστα.

 Ακολουθούν τρία από τα δρομολόγια που επιλέξαμε :

ΒΑΡΣΟΒΙΑ- ΒΙΛΝΙΟΥΣ

Από την πρωτεύουσα της Πολωνίας ξεκινά ένα ταξίδι περίπου 9 ωρών για την πρωτεύουσα της Λιθουανίας. Το κόστος αντιστοιχεί στα 72 ζλότυ (περίπου 17 ευρώ). Η διαδρομή δεν έχει ιδιαίτερες εναλλαγές όσο αφορά τα τοπία. Αχανείς εκτάσεις καταπράσινων λιβαδιών εναλλάσσονται με δάση κωνοφόρων καθόλη τη διαδρομή. Η μοναδική στάση που γίνετε εντός λιθουανικού εδάφους είναι η μπασκετούπολη του Κάουνας. Τα  λεωφορεία είναι πλήρως εξοπλισμένα με ασύρματο 'ιντερνετ, οθόνη τηλεόρασης με διάφορες ταινίες, παιχνίδια και πολλά άλλα. Καλό είναι ο επιβάτης να έχει μεριμνήσει για τη διατροφή του και για την υδροδοσία του διότι δεν γίνονται στάσεις . Ευτυχώς λειτουργεί η τουαλέτα εντός λεωφορείου.

ΒΙΛΝΙΟΥΣ- ΡΙΓΑ

Συνέχεια έχει το δρομολόγιο προς την πρωτεύουσα της Λετονίας. Η διαδρομή αυτή είναι μικρότερη , περίπου στις 4:30 ώρες και κοστίζει 45 λίτας (περίπου 13 ευρώ). Η θέα που αντικρίζει  κανείς  μεταξύ των δυο πόλεων είναι πανέμορφη και δεν έχει καμία διαφορά από την πολωνική ύπαιθρο. Τη πράσινη μονοτονία των λιβαδιών και των δασών διακόπτει κάποιος μικρός ποταμός. Διάφορα βοοειδή απολαμβάνουν το θρεπτικότατο χορτάρι σε όλη τη διαδρομή. Αν ο ταξιδιώτης σταθεί τυχερός ίσως δει από το βροχερό του παράθυρο κάποιο ελάφι ή μια αλεπού. Προσωπικά είδα αρκετά από τη πανίδα της περιοχής.

ΡΙΓΑ- ΒΑΡΣΟΒΙΑ

Το δρομολόγιο της επιστροφής στην εκκίνηση είναι το μεγαλύτερο από όλα. Με διάρκεια περίπου στις 12 ώρες με ενδιάμεση στάση για αλλαγή λεωφορείου στο Βίλνιους και με κόστος τα 25 ευρώ, ξεκινά το μακρύ οδοιπορικό μέχρι την πρωτεύουσα της Πολωνίας. Για τη διαδρομή δεν έχω να προσθέσω κάτι διότι τα έχουμε προαναφέρει. Πάλι λιβάδια, πάλι πανύψηλα κωνοφόρα και φυλλοβόλα και πάλι απαθέστατα βοοειδή. Όμορφες εικόνες. Σε τούτο το δρομολόγιο όποιος δεν μερίμνησε για τη τροφή του κινδυνεύει με λιμοκτονία. Ο δρόμος μακρύς και οι στάσεις ανύπαρκτες. Οι αξιαγάπητοι επιβάτες καθότι πιο έμπειροι σε τέτοια ταξίδια έχουν φροντίσει και στήνουν το δικό τους τσιμπούσι. Αλλαντικά και κρουασάν δίνουν τη θέση τους στα τσιπς και τις πίτες συνήθως συνοδεία μπύρας στα κρυφά διότι η κατανάλωση αλκοόλ απαγορεύεται εντός λεωφορείου.

Κάθε μια από τις πόλεις αυτές έχει τη δική της γοητεία. Παρότι τα δρομολόγια είναι πολύωρα και απαιτούν αρκετή υπομονή αξίζει τον κόπο η ταλαιπωρία και η κάθε πόλη αποζημιώνει τον επισκέπτη με τις ομορφιές της.