ΜΕ BAMBOO TRAIN ΣΤΗΝ ΚΑΜΠΟΤΖΗ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Το Bamboo train ή Nori, όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, είναι μια ευρεσιτεχνία των κατοίκων της Καμπότζης.

Πρόκειται για μια επίπεδη ορθογώνια κατασκευή με μεταλλικό πλαίσιο και ξύλινη βάση. Τούτο το κομψοτέχνημα κινείται στις ράγες του παλιού σιδηρόδρομου, γαλλικής κατασκευής. Για μηχανή χρησιμοποιούν παλιούς κινητήρες από βάρκες και για ρόδες έχουν παλιά ανταλλακτικά από αυτοκίνητα. Είναι μια πατέντα που θα ζήλευε και ο Mαγκαιβερ.

Η αρχική του χρήση ήταν για να εξυπηρετεί τους ντόπιους καλλιεργητές για τη μεταφορά ρυζιού, μιας και βρίσκεται σε περιοχή που περιβάλλεται από ορυζώνες.

Η ευρύτερη περιοχή του Battambang ήταν εμπόλεμη ζώνη μέχρι το 1998. Όταν δειλά δειλά άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι τουρίστες, γοητευτήκαν από το bamboo train και θέλησαν να κάνουν μια βόλτα. Οι ντόπιοι έκτοτε αντιλήφθησαν ότι το Nori έχει ενδιαφέρον για τους ξένους και άρχισαν να το προωθούν στους επόμενους τουρίστες.

Μάλιστα το όνομα ‘bamboo train’ το έδωσε ένα ταξιτζής για να το κάνει πιο δελεαστικό στους επισκέπτες.

Η αφετηρία του εν λόγο τρένου βρίσκεται 3 χιλιόμετρα από την πόλη του Battambang και οι περισσότεροι επισκέπτες πηγαίνουν εκεί με Tuk Tuk ή με δίκυκλα ταξί. Είναι μάλιστα πολλοί που κατευθύνονται προς τα εκεί με νοικιασμένα ποδήλατα.

Όλοι οι οδηγοί ταξί που θα συναντήσεις με την άφιξη σου στην πόλη θα σου μιλήσουν για το Bamboo train. Υπάρχει μια συνεργασία αυτών με τους ανθρώπους των τρένων και προφανώς δικαιούνται μερίδιο επί των κερδών.

Τη δική μου μεταφορά προς τα εκεί επιμελήθηκε ο Tony. Ένας χοντρούλης τύπος από αυτούς τους δήθεν ευγενικούς, ελαφρώς γλοιώδης. Ευτυχώς ή δυστυχώς έχω την ικανότητα να διακρίνω τους αυθεντικούς και έντιμους ανθρώπους (όπως είναι η πλειοψηφία των κατοίκων της Καμπότζης) και ο Tony δε μου γέμισε το μάτι από την αρχή, αλλά δεν είχα και πολύ χρόνο στη διάθεση μου.

Ξεκίνησαν λοιπόν οι διαπραγματεύσεις μαζί του, όπως γίνεται σε όλη τη χώρα. Πόσο θα κοστίσει ήταν η ερώτηση μου. Με ύφος πωλητή μου απαντά 10$ και αρχίζει να μου κάνει αναλύσεις για τη διαδρομή και τα λοιπά.

Φυσικά ήμουν ενήμερος ότι μια δίκαιη τιμή που περιλαμβάνει τη μεταφορά από την πόλη στο τρενάκι και τη επιστροφή έπειτα από μια ώρα περίπου, είναι 5$. Τα παζάρια δεν είναι και το δυνατό μου σημείο και μάλιστα τα βαριέμαι αφόρητα. Αλλά δεν χρειάστηκε καμία ιδιαίτερη ικανότητα να συμφωνήσουμε στα 5$ (που πραγματικά είναι μια πολύ καλή τιμή για τους οδηγούς).

 Ξεκινήσαμε λοιπόν και σε πέντε λεπτάκια ήμασταν λίγο έξω από την πόλη σε ένα χωριουδάκι που έμοιαζε να είναι ξεχασμένο από τον υπόλοιπο κόσμο.

Εκεί λοιπόν ένας κρατικός υπάλληλος ήταν υπεύθυνος για τα εισιτήρια. Με 10$ κάνεις τη διαδρομή μονός σου και 5$ είναι αν το μοιραστείς με άλλους. Φυσικά επέλεξα τη δεύτερη επιλογή και περίμενα για 20 λεπτά μέχρι να έρθει κάποιος άλλος να το μοιραστούμε. Αφού είχα χαιρετήσει τον οδηγό μου και τον παρότρυνα να μην περιμένει αλλά να συνεχίσει τη δουλειά του και να έρθει να με μαζέψει σε καμία ωρίτσα, έπιασα κουβέντα με τον υπάλληλο.

Ήταν από τους λίγους ανθρώπους στην Καμπότζη που ήξερε τη χώρα μας και αφού μιλήσαμε λίγο για ιστορία, πολιτική και λίγα μετρημένα για τον εμφύλιο της χώρας του ήρθε η σειρά μου για το τρενάκι.

Το μοιράστηκα με μια κυρία, με την κόρη της και τον ντόπιο ξεναγό τους. Οδηγός μας ήταν ένας λιγομίλητος έφηβος. Έπειτα από μερικές προσπάθειες με τη μανιβέλα το κινούμενο αυτό θαύμα της μηχανικής πήρε μπρος για μια διαδρομή περίπου 3 χιλιόμετρων με την μια και μοναδική στάση που ονομάζεται ‘Next station’. Η απορία όλων μας ήταν πόσες στάσεις θα κάνουμε και ο ξεναγός απάντησε ότι η ‘ Next station’ είναι παράλληλα και το τέρμα της διαδρομής.

Ξεκινήσαμε λοιπόν συνοδεία θορύβου από τη μηχανή και μυρωδιάς πετρελαίου για την όμορφη αυτή διαδρομή. Καθισμένοι οκλαδόν ατενίζαμε τις εκτάσεις ρυζοκαλλιέργειας οι οποίες ήταν άνυδρες κατά τον ξηρό  μήνα Φεβρουάριο. Σε κάποια σημεία έβλεπε κανείς όμορφα αγροτικά σπιτάκια, ημικατεστραμένες γέφυρες και απομεινάρια πολέμου, ώσπου φτάσαμε μετά από 15 λεπτά στο φινάλε της διαδρομής.

Εκεί λοιπόν πλήθος παιδιών- επιχειρηματιών τρέχουν προς το μέρος των επισκεπτών για να πουλήσουν την πραμάτεια τους. Συνήθως πωλούν χειροποίητα βραχιολάκια μιλώντας στα αγγλικά, κάποιες συγκεκριμένες φράσεις που έμαθαν παπαγαλία. Ήταν αξιαγάπητα και αγόρασα  από μερικά παιδάκια, αλλά πόσα βραχιολάκια να πάρω ο δόλιος?

Έπειτα ως λαθροτουρίστας ακολούθησα τον ντόπιο ξεναγό που οδήγησε τις δυο γυναίκες σε ένα παροπλισμένο εργοστάσιο τούβλων που υπήρχε πίσω από τον μικρό οικισμό.

Αφού αποχαιρετήσαμε τα παιδιά και πήραμε το δρόμο της επιστροφής , συναντηθήκαμε πολλές φορές με άλλα τρενάκια που ακουλουθούν την αντίθετη κατεύθυνση. Η σιδηροδρομική γραμμή είναι μια και μοναδική, αυτό όμως δεν πτοεί τους ντόπιους οδηγούς. Σταμάτα αυτός που έχει λιγότερους επιβάτες και βγάζει εκτός ραγών την κατασκευή του ώστε να περάσει αυτός ή αυτοί που έρχονται με αντίθετη φορά. Πραγματικά όμορφες στιγμές στην ύπαιθρο της Καμπότζης κάτω από άγρυπνο βλέμμα του ηλίου.

Ήταν πραγματικά μια όμορφη εμπειρία με εκπληκτικές εικόνες και  αγνούς ανθρώπους. Είναι ένας εύκολος τρόπος να ζήσει κανείς όσο γίνεται πιο κοντά στη ζωή των ντόπιων και παράλληλα να μάθει κάποιες ενδιαφέρουσες ιστορίες για τη ζωή τους. Τέτοιου τύπου τρενάκια υπάρχουν και σε άλλα μέρη της Καμπότζης, όπου παραμένουν ακόμα Nori, μακριά από τα βλέμματα των τουριστών.

Υ.Γ Ο Tony δεν με περίμενε στην επιστροφή και έστειλε έναν άλλο μηχανόβιο να με παραλάβει, ζητώντας μου 1$ παραπάνω. Δε βαριέσαι , καλή καρδιά, να είναι καλά οι άνθρωποι!

MERLION, Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Δεν είναι ούτε ψάρι, ούτε λέοντας. Είναι και τα δυο μαζί.

Ο λόγος για τον Merlion, το σήμα κατατεθέν μιας πόλης- κράτους. Πρόκειται για ένα άγαλμα που αγγίζει τα 9 μέτρα και έχει βάρος που ξεπερνά τους 70 τόνους.

Τούτο το τσιμεντένιο αριστούργημα κατασκευάστηκε το 1964 με σκοπό να αποτελέσει το επίσημο έμβλημα του υπουργείου τουρισμού της Σιγκαπούρης. Με την πάροδο των χρόνων αυτό το υπέροχο γλυπτό δεν άργησε να γίνει η χαρακτηριστικότερη εικόνα ολόκληρης της χώρας.

Το σώμα ψαριού που αράζει στα κύματα αντιπροσωπεύει την καταγωγή της  πόλης- κράτους μιας και πρωτοκατοικήθηκε από ψαράδες από την Ιάβα της Ινδονησίας. Το ψαροχώρι αυτό ονομάστηκε Temasek που σημαίνει στη γλώσσα τους ‘πόλη της θάλασσας’.

Το σώμα λέοντα αντιπροσωπεύει το αρχικό όνομα της Σιγκαπούρης, Singapura που σημαίνει ‘πόλη του λέοντα’ .

Αυτή η ιστορική μίξη λοιπόν με τους λέοντες και τα ψάρια ενέπνευσε τους δημιουργούς να κατασκευάσουν το έμβλημα της πόλης. Πλέον αποτελεί τόπο συνάντησης των κατοίκων και των τουριστών. Είναι ίσως το πιο πολυφωτογραφημένο αξιοθέατο της πόλης και καθημερινά ορδές επισκεπτών ενοχλούν με τα φλας των φωτογραφικών μηχανών τους τον Merlion.

Όλοι προσπαθούν να πάρουν την κατάλληλη πόζα, με φόντο το άγαλμα να εκτοξεύει νερό από  το στόμα του στη θάλασσα. Χαρακτηριστική είναι η εικόνα ανθρώπων με ανοιχτές τις σιαγόνες, να προσπαθούν να πετύχουν την κατάλληλη στάση σώματος, ώστε ο Merlion να φαίνεται ότι ρίχνει το νερό  μέσα στο στόμα τους.

Εγώ αρκέστηκα σε μια φωτογραφία που μου βρέχει τον αυχένα!

Όπως και να έχει είναι ένα καταπληκτικό άγαλμα που μαγνητίζει τους πάντες. Κατάλληλη ώρα για φωτογράφηση είναι το σούρουπο και για το βρει κανείς αρκεί να πάει προς τη μαρίνα της πόλης. Αν θέλει κανείς να πάει με το μετρό (MRT) αρκεί να κατέβει στη στάση Raffles Place και με λίγο περπάτημα θα έρθει αντιμέτωπος του.

ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΝΟΣ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Η Σιγκαπούρη είναι μια υπέροχη πόλη στην οποία συνυπάρχουν άνθρωποι από πολλές γωνιές του πλανήτη και ασπάζονται διαφορετικές θρησκείες.

Μια από τις μεγαλύτερες εθνοτικές ομάδες που ζουν στη χώρα αυτή , είναι οι ινδοί. Είναι πλήρως ενσωματωμένοι στον κοινωνικό βίο της ευημερούσας αυτής χώρας και έχουν μάλιστα και τη δική τους περιοχή σε ένα όμορφο σημείο της πόλης , την Little India.

Κάπου εκεί λοιπόν σε μια από τις πάμπολλες βόλτες μου στην εξαιρετική Σιγκαπούρη, βρέθηκα έξω από ένα υπέροχο ινδουιστικό ναό γύρω στις 18:30. Ώρα κατά την οποία διαδραματιζόταν μια τελετή- λειτουργία.

Τέτοιες ευκαιρίες δεν τις χάνω για κανένα λόγο. Έβγαλα κατευθείαν τα υποδήματα μου ως όφειλα. Έπλυνα τα πόδια μου και εισήλθα στο ναό.

Αυτό που με γοητεύει στους ινδουιστικούς ιερούς χώρους είναι η αρχιτεκτονική και τα έντονα χρώματα. Υπέροχα τέμπλα και παραστάσεις κοσμούν κάθε γωνιά του ναού, με αποχρώσεις που θα ζήλευε η παλέτα του πιο καταξιωμένου ζωγράφου.

Ίσως κάποιος κακοπροαίρετος να θεωρήσει ότι αγγίζει τα όρια του κιτς, αλλά η μαγεία που αποπνέει είναι αναμφισβήτητη.

Υπέροχες κυρίες με τα εξαιρετικά τους ενδύματα και τις προσφορές ανά χείρας, δημιουργούσαν μια όμορφη πολύχρωμη ατμόσφαιρα.

Σε όλο τούτο το συνδυασμό χρωμάτων και καλλιτεχνημάτων προσθέστε το άρωμα από τον καπνό τον στικς και τη μελωδία από πνευστά και κρουστά παιγμένη από μουσικούς εντός του ναού.

Προσωπικά θεωρώ ιερό κάθε τόπο προσκυνήματος και λατρείας ανεξαρτήτου θρησκείας. Νιώθοντας παράλληλα τον ίδιο σεβασμό για όλους τους ιερείς. Οι οποίοι στην προκειμένη περίπτωση εμφανιζόταν από το ιερό ανά τακτά διαστήματα  στον χώρο που στεκόντουσαν οι πιστοί με ευλάβεια, ¨θυμιατίζοντας¨ τους.

Έπειτα ακολουθούν μια κυκλική πορεία εντός του ναού και προσεύχονται σε κάθε μια από τις υπέροχες θρησκευτικές παραστάσεις που κοσμούν το ναό.

Η κατανυκτική ατμόσφαιρα ήταν από απόκοσμη έως μαγική και πραγματικά με άγγιξε. Αν λοιπόν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να λάβετε μέρος σε μια Ινδουιστική λειτουργία και να απολαύσετε αυτή την υπέροχη ατμόσφαιρα, μην τη χάσετε. Θα σας συνεπάρει.

MIRISSA BEACH, ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Πρόκειται για το νοτιότερο άκρο της χώρας και ένα από τα γνωστά τουριστικά θέρετρα της. Είναι μια μικρή κωμόπολη με άναρχη δόμηση που η κεντρική οδός της ουσιαστικά είναι η ακτογραμμή της. Τοποθετημένη 240 χλμ νότια της πρωτεύουσας Κολόμπο και 5 χιλιόμετρα περίπου από την κοντινότερη πόλη Weligama. Είναι ένας τροπικός παράδεισος που μπορεί να συνδυάσει ήρεμες διακοπές, καλό φαγητό και υπαίθριες δραστηριότητες.

Τα καταλύματα που υπάρχουν στην περιοχή μπορούν να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό. Σύγχρονες τουριστικές μονάδες με υπαλλήλους security στην είσοδο γειτνιάζουν με ενοικιαζόμενα δωμάτια που ξεκινούν από 8$ το άτομο. Με αυτή τη θέα.

Όλοι οι περίπατοι οδηγούν στην υπέροχη παράλια με τα πάμπολλα εστιατόρια πλάι στο κύμα. Η περιοχή δίνει στον επισκέπτη την εξής δυνατότητα. Βγαίνει ξυπόλητος από το ξυλόσπιτο του (που απέχει 10 μέτρα από τη θάλασσα ) περπατά λίγο στην ακρογιαλιά και παραγγέλνει μια ποικιλία θαλασσινών σε ένα υπέροχο κατάστημα με αύρα Ινδικού. Μαγικό.

Οι τιμές είναι αρκετά καλές και χορταίνεις επιτέλους ο καψερός από αστακούς και γίγας γαρίδες, δίχως να σκέπτεσαι το πορτοφόλι σου. Όλα αυτά συνοδείας μια τοπικής μπύρας Lion ή λευκού οίνου. Τα κρασιά είναι συνήθως από τη νότια Αμερική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Ως απαιτητικός πελάτης ήθελα να συνοδεύσω τον αστακό μου με έναν ελληνικό λευκό οίνο (στηρίζοντας την παραγωγή μας), αλλά αρκέστηκα σε έναν αξιόλογο οίνο εκ Χιλής προερχόμενο.

 Δυο πράγματα προκαλούν δέος αγναντεύοντας νοτίως τον απέραντο Ινδικό Ωκεανό. Πρώτον ότι η επόμενη στεριά που συναντά κανείς είναι η Ανταρκτική και δεύτερον ότι το 2004 η περιοχή δεν γλύτωσε από την μανία του τσουνάμι που άφησε πίσω της πολλούς νεκρούς και αναρίθμητες υλικές ζημιές. Στη μανία του ωκεανού κατά την περίοδο των μουσώνων υποκλίνεται και ο πιο θαλασσοδαρμένος. Τα ρεύματα όλη τη διάρκεια του έτους είναι ισχυρά και απαιτείται μεγάλη προσοχή από τους κολυμβητές.

Τούτα τα ρεύματα εκμεταλλεύονται οι ορδές surfers (ντόπιων και μη)  κάνοντας τη Mirissa την μητρόπολη του surf στην Κεϋλάνη. Τα κύματα επίσης συμβάλλουν καθοριστικά στη χλωρίδα της περιοχής. Διακρίνεται η μαγεία της φύσης όταν επιπλέοντες καρποί κοκοφοίνικα προσαράζουν βιαίως στην ξηρά και δημιουργούν σε λίγες μέρες ριζικό σύστημα. Τούτη η διαδικασία φαίνεται στην πλούσια παράκτια βλάστηση.

Μια άλλη ατραξιόν της περιοχής που μάλιστα στηρίζει κατά μεγάλο βαθμό την τοπική οικονομία είναι το whale watching. Η νότια Σρι Λάνκα είναι πέρασμα κητών κάποιες περίοδοι του έτους. Εκεί ντόπιοι καπετάνιοι με τα σύγχρονα πλοιάρια τους υπόσχονται στο επισκέπτη παρατήρηση φαλαινών και δελφινιών έναντι αδράς αμοιβής για τα δεδομένα της χώρας. Όσοι μείνουν στην στεριά θα αρκεστούν στην όμορφη εικόνα του ψαρέματος από πάσσαλο.

Τα καταστήματα με σουβενίρ και τουριστικά είδη είναι ελάχιστα και βρίσκονται στο δρόμο παράλληλα της ακτής.  Κάπου εκεί εντύπωση μου προκάλεσε η θέα ενός μίνι λασπωμένου νεκροταφείου στο πλάι ενός χωματόδρομου εντός κατοικημένης περιοχής.

Η περιοχή μου επιφύλασσε και ένα ευτράπελο. Καθώς δοκίμαζα του δώρο που έκανα στον εαυτό μου (ένα σαρόνγκ, τοπικό ανδρικό ένδυμα που μοιάζει με φούστα) και απολάμβανα τον ήχο των μαϊμούδων στα γύρω δέντρα. Μια αλήτισσα από αυτές άπλωσε το χέρι της στο παράθυρο του μπάνιου και λήστεψε το χαρτί υγείας μου πετάζοντας το λίγα μέτρα πιο περά. Ήταν γκοφρέ ίσως να χρειαζόταν πιο απαλό.

Να αναφέρω ότι το  σαρόνγκ έγινε ένα πολύ ωραίο τραπεζομάντιλο με την επιστροφή μου στην πατρίδα.

Ίσως ο καιρός την περίοδο της επίσκεψης μου να μην  ήταν σύμμαχος. Όμως θεώρησα πως η Mirissa είναι ότι πιο κοντά σε παράδεισο επί γης  έχει να επιδείξει η Σρι Λάνκα.

TUK TUK, ΤΑ ΤΡΙΚΥΚΛΑ ΤΑΞΙ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Είναι σύνηθες σε πολλές χώρες της Ασίας να βλέπουμε εικόνες από δρόμους μποτιλιαρισμένους. Εκατοντάδες μηχανοκίνητα να κινούνται με χαμηλή ταχύτητα και ανάμεσα τους να "τρυπώνουν" όλο θράσος και αυτοπεποίθηση τα Τuk Tuk.

 Αναφέρομαι στα υπέροχα αυτά τρίκυκλα οχήματα που συναντώνται κυρίως στις χώρες της ινδικής υποηπείρου, τη νοτιοανατολική Ασία καθώς και σε μέρη της Κεντρικής και νότιας Αμερικής. Η ονομασία Τuk Tuk είναι η συνηθέστερη αλλά αναφέρονται επίσης ως Baby taxi, Auto Rickshaw, Lapa, Rick , Trishaw και πολλά άλλα ανάλογα την περιοχή. Είναι στη ουσία μηχανοκίνητα τρίκυκλα αποτελούμενα από έναν οδηγό (συνήθως θρασύ) και έχει χώρο για 2 μέχρι 3 επιβάτες. Δεν είναι ένα απλό μεταφορικό μέσο, είναι μια πολιτισμική εμπειρία. Δεν νοείται ταξίδι στα μέρη τούτα δίχως μετάβαση με Tuk Tuk.

Οι οδηγικές συνήθειες που έχουμε στις χώρες μας καλό είναι να τις ξεχάσουμε για λίγο. Λογική δεν υπάρχει! . Το θράσος των οδηγών καμικάζι πολλές φορές εκπλήσσει τους επιβάτες.  Όποιος προλαβαίνει κορνάρει και οδηγεί όπως έχω αναφέρει στο παρελθόν. Οι οδηγοί δίνουν υπερβολική σημασία στην εμφάνιση του τρικύκλου τους. Πολύχρωμα σχέδια τοπικής παράδοσης και όχι μόνο στολίζουν το όχημα τους και οι ιδιοκτήτες καμαρώνουν για την εμφάνιση του Tuk Tuk τους, προσδίδοντας τους κύρος στην κοινωνία. Είναι επίσης μια οικονομική και γρήγορη λύση , μιας και μεταβαίνεις στον προορισμό σου το συντομότερο δυνατό. Θεωρητικά είναι μια αρκετά αξιόπιστη λύση σε μεγάλο βαθμό.

Η αρχική ιδέα για το όχημα αυτό ήρθε από την Ιταλία. Ο υπόλοιπος πλανήτης ενθουσιάστηκε με τούτο το λειτουργικό τρίκυκλο και κατέκλυσε την αγορά πολλών κρατών . Στη Σρι Λάνκα κυκλοφορεί το μοντέλο της Ινδικής εταιρείας Bajaj και μονοπωλεί την αγορά. Καλό είναι να γνωρίζει ο επισκέπτης ότι το παζάρι με τους οδηγούς είναι επιβεβλημένο και σχεδόν αναπόφευκτο. Συνήθως στους δυτικούς ταξιδιώτες η αρχική τιμή που προτείνουν είναι τουλάχιστον η διπλάσια από την κανονική. Οπότε εφοδιαστείτε με θράσος και υπομονή για να πληρώσετε μια δίκαιη τιμή και ας είναι λίγο μεγαλύτερη από αυτή που πληρώνουν οι ντόπιοι. Άλλα να μην είναι υπερβολική προσβάλλοντας έτσι τη νοημοσύνη σου.

Εν κατακλείδι τα Tuk Tuk, είναι μοναδικά οχήματα και μια βόλτα με αυτά είναι  μια ξεχωριστή ταξιδιωτική εμπειρία. Είναι επίσης αρκετά ρυπογόνα αλλά αποτελούν πλέον κομμάτι πολιτισμικής κληρονομιάς σε πολλά κράτη.

ΣΤΟ ΙΕΡΟ BO TREE ΤΗΣ ΚΕΥΛΑΝΗΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Η Σρι Λάνκα βρίθει από θρησκευτικά μνημεία και ιερούς τόπους προσκυνήματος. Έχει τέσσερις επίσημες θρησκείες (βουδισμός, ινδουισμός, μουσουλμανισμός, χριστιανισμός) με επικρατέστερη το Βουδισμό.

Ένας σημαντικός τόπος προσκυνήματος για τους απανταχού βουδιστές είναι  το Bo Tree στην ιστορική Anuradhapura της κεντρικής Κεϋλάνης. Πρόκειται για ένα υπεραιωνόβιο δέντρο  που σύμφωνα με τη  βουδιστική παράδοση ο Βούδας πέρασε μια ολόκληρη εβδομάδα μπροστά του κατά τη διάρκεια του Διαφωτισμού του. Έπειτα από αρκετά χρόνια στο σημείο αυτό ανεγέρθηκε ένας ναός προς τιμή του. Ο θρύλος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο δέντρο  φυτεύτηκε το 288 π.Χ και είναι το γηραιότερο καταγεγραμμένο δείγμα της κατηγορίας του.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι και ιστορίες γύρω από το συγκεκριμένο μέρος. Βασιλιάδες, ιερείς, πριγκίπισσες του παρελθόντος και μυθικά πλάσματα αναφέρονται στη γραπτή και προφορική παράδοση του τόπου. 

Κατά την μακραίωνη ιστορία του το συγκεκριμένο δέντρο κινδύνευσε πολλές φορές να καταστραφεί και πάντοτε επιβίωνε.

Τούτο το προσκύνημα βρίσκεται σε κεντρικό σημείο στην ιερή πόλη της Anuradhapura. H πρόσβαση γίνεται με Tuk Tuk μέχρι την εξωτερική πύλη. Το αντίτιμο για την είσοδο στον προαύλιο χώρο του ναού πέριξ του ιερού δέντρου είναι πολύ χαμηλό. Έπειτα ο επισκέπτης έχει την ιερή υποχρέωση να αφαιρέσει τα υποδήματα του και να θαυμάσει τον ιερό τόπο, όπως έκανε και ο ίδιος ο Βούδας πριν από εκατοντάδες χρόνια.

 Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη από προσκυνητές, δυτικούς επισκέπτες και μοναχούς. Όμως οι αδιαμφισβήτητοι star της περιοχής είναι οι μαϊμούδες. Ο χώρος γύρω από το δέντρο, ακόμα και πάνω σε αυτό κατακλύζεται από θρασύτητα και σχετικά εξοικειωμένα με τους ανθρώπους θηλαστικά. Μάλιστα  παίρνουν και πόζες για φωτογραφία, αλλά στο πίσω μέρος του εγκεφάλου τους βρίσκεται πάντοτε η κλοπή!

ΣΤΟ GOLDEN TEMPLE ΤΗΣ DAMBULLA, ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπή βουδιστικό ναό και σήμα κατατεθέν της ευρύτερης περιοχής.  Σύμφωνα με την UNESCO είναι μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από το 1991. Οι  ντόπιοι περήφανα ενημερώνουν τους ταξιδιώτες ότι εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος χρυσός Βούδας παγκοσμίως.

 Η Dambulla είναι μια μικρή πόλη σε κομβικό σημείο μεταξύ των πόλεων Anuradhapura και Kandy. Βρίσκεται στην κεντρική Σρι Λάνκα και το κλίμα της είναι υγρό σχεδόν όλο το χρόνο.  Για να επισκεφτεί κανείς αυτή τη γωνιά της Κεϋλάνης η καλύτερη λύση είναι με λεωφορείο. Υπάρχουν τα πολύ φθηνά και τα ακριβότερα με πολύ περισσότερη ασφάλεια. Αν σταθεί κανείς τυχερός με τα ωράρια θα χρησιμοποιήσει τα δεύτερα. Το υπεραστικό λεωφορείο που καταφθάνει στην πόλη κάνει στάση σε κεντρικό σημείο στην πολύβοη αγορά της . Από εκεί μέχρι το ναό η απόσταση είναι περίπου δυο χιλιόμετρα . Αν ο ταξιδιώτης είναι φορτωμένος με σακίδια και όλα του τα υπάρχοντα, καλό είναι να πάρει ένα από τα δεκάδες Tuk Tuk (τρίκυκλα ταξί) που δε θα δυσκολευτεί καθόλου να βρει. Η τιμή είναι πολύ χαμηλή. Ήταν η καλύτερη επιλογή για τη σύντομη αυτή διαδρομή . Ξαφνικά εμφανίζεται ο περιβόητος Βούδας.

Το χρυσό άγαλμα των 15 μέτρων ύψους κερδίζει απευθείας τα βλέμματα των επισκεπτών. Ταξιδιώτες και προσκυνητές έρχονται καθημερινά  με λεωφορεία από κάθε γωνιά της χώρας. Είναι ιερός τόπος για τους Βουδιστές και τους Ινδουιστές. Παράλληλα προκαλεί δέος σε όλους τους επισκέπτες ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

Το Golden Temple είναι στην ουσία  ένα σύμπλεγμα σπηλαίων που στα σπλάχνα τους κρύβονται ιερά κειμήλια και αντικείμενα ανεκτίμητης θρησκευτικής αξίας. Είναι  ένας ιερός τόπος τον οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα.

 Από τη βάση του ναού μέχρι τις επισκέψιμες σπηλιές απαιτείται μια ανάβαση με αρκετά σκαλιά. Κατά την οποία ο ταξιδιώτης συνωστίζεται μεταξύ θρασυτάτων μαϊμούδων , προσκυνητών και γητευτών  φιδιών. Μόλις ανέβει κανείς στην κορυφή αποζημιώνεται από τη  θέα , αν το επιτρέπει ο καιρός.

Για την είσοδο στα σπήλαια-μουσεία απαιτείται ένα αρκετά υψηλό αντίτιμο για τα δεδομένα της χώρας, έπειτα βγάζεις τα παπουτσάκια σου(όπως και στους υπόλοιπους ναούς) και εισέρχεσαι στον ιερό χώρο. Αν θέλει κανείς να απολαύσει όμορφες τοιχογραφίες και αγάλματα βουδιστικού τύπου, καλό είναι να εισέλθει στα σπήλαια. Θεωρώ προαιρετική την είσοδο σε όσους έχουν επισκεφτεί παρόμοια μνημεία στη χώρα ή δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτή η μορφή τέχνης.

TΙΡ!!! Τα εισιτήρια πωλούνται κατά τρόπο παράξενο στο κάτω μέρος του ναού (πριν την ανάβαση), οπότε συνιστάται προσοχή προς αποφυγή διπλών δρομολογίων. Άξιζε πραγματικά τον κόπο και τις πολύτιμες ώρες που αφιέρωσα για τούτο το θαύμα.

 Ένα άλλο πολυδιαφημισμένο και πολλά υποσχόμενο αξιοθέατο της περιοχής είναι η Sigiriya. Όπως είναι λογικό ήταν ο επόμενος προορισμός της ημέρας. Αστραπιαία ξεκίνησαν τα παζάρια με τους ντόπιους οδηγούς για το διάρκειας τριάντα λεπτών ταξίδι ως εκεί. Λεπτομέρειες προσεχώς..

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΡΩΜΑΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΜΜΑΝ ΣΤΗΝ ΙΟΡΔΑΝΙΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Το αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο είναι το στολίδι αυτής της γωνιάς της Μέσης ανατολής. Βρίσκεται άριστα τοποθετημένο στην καρδία της πόλης του Αμμάν και υπάρχει εκεί από το πρώτο μισό του δευτέρου αιώνα μ.Χ , όταν και χτίσθηκε κατ’ εντολή του ρωμαίου αυτοκράτορα Antonius Pius.

Μιας και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και δίπλα από την αγορά του Αμμάν, το συγκεκριμένο θέατρο είναι εύκολα προσβάσιμο για κάθε επισκέπτη. Το εισιτήριο εισόδου κοστίζει περίπου στα 2 ευρώ και είναι ανοιχτό για το κοινό μέχρι τις 5 το απόγευμα. Περιβάλλεται από πάμπολλους μικροπωλητές αναμνηστικών και η χωρητικότητα του αγγίζει τις 6000. Εξαιρετική θέα προς το θέατρο μπορεί να έχει κανείς και από την ακρόπολη του Αμμάν, το Σιντατέλ.

Από  το απόγευμα και μετά που τελειώνουν οι επισκέψεις στα αξιοθέατα, μια βόλτα στην αγορά δε θα ήταν άσχημη. Η Ιορδανία φημίζεται για τα παραδοσιακά υφαντά και για τα περίτεχνα ασημένια κοσμήματα. Μόδα επίσης τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει τα καλλυντικά με λάσπη και αλάτι από τη Νεκρά θάλασσα που είναι μάλιστα αρκετά ακριβά. Φυσικά όλα αυτά συνοδεία ενός ανατολίτικου σιροπιαστού και αρωματισμένου καφέ.

 Για τον επισκέπτη που έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεση του επιβάλλεται μια επίσκεψη στη μυστηριώδη Πέτρα καθώς και στην προαναφερόμενη Νεκρά Θάλασσα για λουτροθεραπεία.

ΨΑΡΕΜΑ ΑΠΟ ΠΑΣΣΑΛΟ ΣΤΟΝ ΙΝΔΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Η συγκεκριμένη μορφή ψαρέματος είναι πολύ διαδεδομένη σε πολλά μέρη του ινδικού ωκεανού. Πρόκειται για μια πολύ παλιά και λειτουργική μέθοδο. Η παραπάνω εικόνα αποτυπώνει ένα ντόπιο ερασιτέχνη ψαρά στην παραλία Mirissa, στα νότια παράλια της Σρι Λάνκα.

Ο συγκεκριμένος κύριος σε διάστημα περίπου μισής ώρας αλίευε χονδρικά ένα ψάρι ανά λεπτό, με αποτέλεσμα μόλις γέμισε το καλάθι του επέστρεψε στο σπίτι του. Για να προσεγγίσει κανείς τον πάσσαλο απαιτεί να κολυμπήσει ελάχιστα αλλά σε βραχώδη περιοχή με αυξημένα θαλάσσια ρεύματα. Έπειτα αρκεί μονάχα μια πετονιά και ικανότητα που θα ζήλευε και ο Ταρζάν για να ανέβεις πάνω στη δοκό. Με αυτή τη μέθοδο ψαρέματος που είναι πολύ διαδεδομένη στα νότια της χώρας οι κάτοικοι αποφεύγουν με μαεστρία τα κύματα και τα ορμητικά νερά.

Η γύρω περιοχή ζει κυριολεκτικά από την θάλασσα και τον τουρισμό, είναι διάσημη για την θαλάσσια πανίδα της με κορυφαία τουριστική ατραξιόν την παρατήρηση φαλαινών μέσα από σκάφος, μιας και είναι γνωστό πέρασμα των θαλασσίων αυτών κητών σχεδόν καθ'όλη τη διάρκεια του έτους. Το Δεκέμβριο του 2004 η περιοχή δυστυχώς δεν γλύτωσε από το μένος του τσουνάμι που επηρέασε τη ζωή όλων σχεδόν των κατοίκων του ινδικού ωκεανού.

ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝΩΝ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Βασικό κριτήριο επιλογής ενός ταξιδιού είναι ο χρονική περίοδος που θα πραγματοποιηθεί το ταξίδι. Αν αυτό πρόκειται να γίνει σε τροπικό μέρος καλό είναι να λάβουμε υπόψη μας τον παράγοντα ¨καιρικές συνθήκες¨.

Ένα είναι σίγουρο , κανένας ταξιδιώτης δεν αρέσκεται να βρίσκεται σε έναν επίγειο παράδεισο και να είναι καθηλωμένος στο κατάλυμα του, έρμαιο του καιρού. Η χειρότερη εποχή να επισκεφτεί κανείς ένα τροπικό μέρος είναι η υγρή περίοδος, η περίοδος των μουσώνων οι οποίοι κάνουν  αισθητή την παρουσία τους κυρίως στην Ασία. Η συγκεκριμένη βρόχινη περίοδος είναι χονδρικά από τον Απρίλιο ως το Νοέμβριο, με κάποιες μικρές ημερομηνιακές αλλαγές αναλόγως το μικροκλίμα της περιοχής, το υψόμετρο, γεωγραφική θέση και άλλες παραμέτρους. Οι μουσώνες έχουν κάποια κοινά στοιχεία με τα γνωστά σε όλους μας καλοκαιρινά μπουρίνια, μόνο που είναι πολύ μεγαλύτερης κλίμακας και  διάρκειας .Είναι πολύ πιθανό να βρέχει για πολλές μέρες συνεχόμενα . Η στάθμη του νερού μπορεί να ανέβει απότομα προκαλώντας πανικό και πολλές φορές άσχημα αποτελέσματα. Τα καιρικά φαινόμενα είναι πολύ έντονα και η σφοδρότητα των ανέμων μπορεί να ξεπεράσει κάθε φαντασία.

 Εν κατακλείδι, ενημερωνόμαστε για τις καιρικές συνθήκες πριν κανονίσουμε ένα τέτοιο ταξίδι, φροντίζουμε η εποχή που θα επισκεφτούμε την περιοχή να μην είναι η περίοδος των έντονων βροχών, εξάλλου είναι κρίμα και άδικο να βρίσκεσαι σε ένα υπέροχο εξωτικό μέρος έχοντας δαπανήσει συν τοις άλλοις πολλά χρήματα και να μην μπορείς να το ευχαριστηθείς. Προσωπικά θεωρώ κακή περίοδος τουριστικά  και την εποχή των διακοπών των Χριστουγέννων. Ο καιρός κατά 99% θα είναι σύμμαχος σας αλλά είναι η εποχή με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στα τροπικά μέρη με αποτέλεσμα οι ταξιδιώτες να είναι πολυπληθείς και η αναλογία παροχών- αξία παροχών να μην είναι ιδιαίτερα καλή, τα πάντα είναι υπερτιμημένα λόγο προσφοράς και ζήτησης. Επιπλέον εξαιτίας των αρκετών τουριστών ίσως χαθεί η ευκαιρία να ανακαλύψει κανείς κάποια καλά κρυμμένα μυστικά του τόπου.