ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΓΙΑΛΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Πρόκειται για την πόλη που γέννησε τον Αντόν Τσέχωφ. Το 1945 βρέθηκαν εκεί  ο Στάλιν, ο Ρούσβελτ και ο Τσόρτσιλ για να καθορίσουν το μέλλον της μεταπολεμικής Ευρώπης. Ο λόγος για τη Γιάλτα.

Η διάσημη αυτή πόλη βρίσκεται στα νότια παράλια της Κριμαίας και κατοικείται από 80.000 κατοίκους. Είναι δίχως αμφιβολία η πιο μοντέρνα πόλη της χερσονήσου και μια από τις πιο όμορφες γωνιές της. Είναι πόλος έλξης τουριστών που κατακλύζουν τις παραλίες της Μαύρης θάλασσας τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το παραλιακό μέτωπο της πόλης είναι πολύ καλά διατηρημένο με όμορφους πεζοδρόμους, κομψά καταστήματα και συντριβάνια. Δεν συμβαίνει το ίδιο στα πιο πάνω στενά. Σε ορισμένα σημεία η εικόνα εγκατάλειψης είναι εμφανής. Σε γενικές γραμμές η πόλη ενδείκνυται για περίπατο και είναι πολύ ασφαλής.

Ένα αντίγραφο αρχαίας τριήρους στο λιμάνι μαρτυρά το ελληνικό παρελθόν της περιοχής, η οποία  πρωτοκατοικήθηκε από τους αρχαίους προγονούς μας και από τότε αποτελεί σημαντικό εμπορικό λιμάνι του Εύξεινου Πόντου.

Η  άφιξη μας στη Γιάλτα έγινε το απόγευμα εφόσον προηγήθηκε η ανάβαση μας στο μπαλκόνι της Κριμαίας. Με ανοιγμένη όρεξη λοιπόν είχαμε πολλές επιλογές για τη διατροφή μας. Υπάρχουν πολλά εστιατόρια κυρίως στον παραλιακό πεζόδρομο. Μια πινακίδα με τίτλο ¨Αρμένικη κουζίνα¨ μας κίνησε το ενδιαφέρον και μπήκαμε. Τα φαγητά ήταν αρκετά καλά και οι τιμές πολύ υψηλότερες από την υπόλοιπη Ουκρανία (έτος 2011, ήταν ακόμα Ουκρανικό έδαφος). Να αναφέρω ότι οι μερίδες σε όλη τη χώρα είναι κατά πολύ μικρότερες από αυτές που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να παραγγέλλουμε εις διπλούν. Τα περισσότερα καταστήματα από αισθητικής άποψης παρέπεμπαν σε περασμένες δεκαετίες. Βαριά έπιπλα, old fashion σερβιτόροι και καθίσματα 80’s συνέθεταν ένα μοναδικό πάζλ.

Μιας και είχαμε κάνει συνάλλαγμα σε ένα από τα υποκαταστήματα ελληνικής τράπεζας που λειτουργούν στη χώρα, ο τελευταίος περίπατος μας οδήγησε στο σταθμό λεωφορείων. Επόμενος προορισμός η πρωτεύουσα της Κριμαίας, Συμφερούπολη και από κει ολονύκτια διαδρομή με τρένο για Χάρκοβο.

ΣΤΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΣΕΒΑΣΤΟΥΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στην Ουκρανία, ακούμε συχνά στα δελτία ειδήσεων μεταξύ άλλων για τη χερσόνησο της Κριμαίας, την Συμφερούπολη και την Σεβαστούπολη. Πρόκειται για μια όμορφη άγρια γωνιά της Ουκρανίας που πρωτοκατοικήθηκε από τους αρχαίους ημών προγόνους.

Η επίσκεψη μας πραγματοποιήθηκε το 2011 κα περιελάμβανε ένα ταξίδι δυο εβδομάδων μέσα στις οποίες, θα γνωρίζαμε όσο μπορούσαμε καλυτέρα την ανατολική Ουκρανία, αυτή που με τα πρόσφατα γεγονότα τάσσεται υπέρ της Ρωσικής κυριαρχίας.

Πρώτος σταθμός το Κίεβο και από εκεί με τον σιδηροδρομικό δίκτυο στην Κριμαία. Το ταξίδι από το Κίεβο μέχρι την Σεβαστούπολη διαρκεί 17 ώρες με το τρένο, η συγκοινωνία στην χώρα αυτή είναι σοβιετικού τύπου και δεν βασίζεται στην ομορφιά και στο design παρά μόνο στην λειτουργικότητα, η κάθε θέση γινόταν κρεβάτι και αυτό έκανε το πολύωρο  ταξίδι πιο ξεκούραστο. Την άλλη μέρα λοιπόν βρεθήκαμε στην πόλη αυτή και αυτομάτως ένιωθες ολόγυρα σου την στρατιωτική παρουσία και το πολεμικό παρελθόν της περιοχής. Παντού ένστολοι, μνημεία από όλους τους πολέμους που συμμετείχε η σοβιετική ένωση, μουσεία, αλλαγές φρουράς, μια άσβεστη φλόγα τιμής ένεκεν στους νεκρούς το B'παγκοσμίου πολέμου, μέχρι και υπαίθριο θέατρο με πρωταγωνιστές  ρώσους ναύτες  και πολλά άλλα.

 Η Σεβαστούπολη είναι πόλη - λιμάνι στην Κριμαία της Ουκρανίας. Ο πληθυσμός της πόλης  υπολογίζεται σε 400.000 κατοίκους. Βρίσκεται στη χερσόνησο της Κριμαίας, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Λόγω της θέσης της, είναι εδώ και αιώνες σημαντική ναυτική βάση, εξακολουθώντας και σήμερα να είναι βάση του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας του ρωσικού (και πρώην σοβιετικού) ναυτικού, ενώ υπάρχει και μια ουκρανική ναυτική βάση.

 Η πόλη είναι κέντρο των δραστηριοτήτων αλιείας, θαλάσσιου εμπορίου, επιστήμης, βιομηχανίας και αναψυχής στη νότια Ουκρανία. Κατά την αρχαιότητα κοντά στην πόλη βρισκόταν η αρχαία ελληνική πόλη Χερσόνησος. Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου η Σεβαστούπολη ήταν μια κλειστή πόλη και χρειαζόταν άδεια για να την επισκεφθεί κάποιος. Αν και με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης πέρασε στην κατοχή της Ουκρανίας, το 1993 ανακοινώθηκε από το ρωσικό κοινοβούλιο ότι ήταν πόλη της Ρωσικής Συνομοσπονδίας. Ύστερα από συμφωνία ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία το 1997, αποκλείστηκαν αξιώσεις της τελευταίας στην πόλη, αυτό φυσικά άλλαξε με τις πρόσφατες αναταραχές στην περιοχή.

 Οι κάτοικοι της Κριμαίας είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία Ρώσοι και Τάταροι και τάσσονται ανοιχτά υπέρ της Ρωσίας. Ακόμα και τρία χρόνια πριν δεν ένιωθες ότι βρισκόσουν στην Ουκρανία αλλά σε ένα ρωσικό παραθαλάσσιο μέρος. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η γωνιά αυτή της Ευρώπης δεν παύει να είναι άκρως γοητευτική.

Για το τέλος αφήσαμε τον άνθρωπο με τα περισσότερα παράσημα που μπορεί να έχει ένας ναυτικός και τον απαθανατίσαμε με τον φακό μας.

ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Σε υψόμετρο άνω των χιλίων μέτρων υψώνεται ο βραχώδης ορεινός όγκος της νότιας Κριμαίας. Η περιοχή αυτή αποτελεί μια χερσόνησο νότια της Ουκρανίας. Αποτελούσε μάλιστα ουκρανικό κομμάτι μέχρι το φθινόπωρο του 2014.

Η υψηλότερη κορυφή ονομάζεται Άγιος Πέτρος προς τιμή του ομώνυμου αγίου. Η θέα από εκεί κόβει την ανάσα. Καθώς αγναντεύει κανείς την ευρύτερη περιοχή της ιστορικής Γιάλτας, χάνεται στην απεραντοσύνη της Μαύρης θάλασσας. Η κορυφή απέχει περίπου ένα δεκάλεπτο περπάτημα με αρκετά ανηφορική κλίση από το υψίπεδο που οι ντόπιοι στήνουν το παζάρι τους. Οι μυρωδιές από τα μπαχαρικά , οι βακτριανές καμήλες και τα ασιατικά πρόσωπα των ντόπιων σε κάνουν να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι στις στέπες της κεντρικής Ασίας . Οι κάτοικοι στα ορεινά της Κριμαίας είναι στην πλειοψηφία τους Τάταροι. Μουσουλμάνοι, τουρκικής καταγωγής που φημίζονται για την ενδιαφέρουσα κουζίνα τους, με μοσχαρίσιες και αρνίσιες νοστιμιές.

Για την κάθοδο από την κορυφή του Αη Πέτρη προς τα παράλια υπάρχουν δυο επιλογές. Για τους υψοφοβικούς το ταξί και για τους πιο ριψοκίνδυνους και βιαστικούς το σοβιετικού τύπου τελεφερίκ. Εμείς προτιμήσαμε τη δεύτερη λύση και είχαμε ένα παραπάνω πεντάλεπτο μαγικής θέας από ψηλά.

Αυτή η γωνιά της Ευρώπης κατοικείται από τον έβδομο αιώνα π.Χ, συνεπώς έχει ιστορικά να πει πολλά. Πόλεμοι , διώξεις, μεταπολεμικές συνθήκες ανήκουν στο παρελθόν αυτού του τόπου.

Δεν είναι από τους πιο δημοφιλής τουριστικούς προορισμούς αλλά σίγουρα άξιζε η επίσκεψη μας.