MIRISSA BEACH, ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Πρόκειται για το νοτιότερο άκρο της χώρας και ένα από τα γνωστά τουριστικά θέρετρα της. Είναι μια μικρή κωμόπολη με άναρχη δόμηση που η κεντρική οδός της ουσιαστικά είναι η ακτογραμμή της. Τοποθετημένη 240 χλμ νότια της πρωτεύουσας Κολόμπο και 5 χιλιόμετρα περίπου από την κοντινότερη πόλη Weligama. Είναι ένας τροπικός παράδεισος που μπορεί να συνδυάσει ήρεμες διακοπές, καλό φαγητό και υπαίθριες δραστηριότητες.

Τα καταλύματα που υπάρχουν στην περιοχή μπορούν να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό. Σύγχρονες τουριστικές μονάδες με υπαλλήλους security στην είσοδο γειτνιάζουν με ενοικιαζόμενα δωμάτια που ξεκινούν από 8$ το άτομο. Με αυτή τη θέα.

Όλοι οι περίπατοι οδηγούν στην υπέροχη παράλια με τα πάμπολλα εστιατόρια πλάι στο κύμα. Η περιοχή δίνει στον επισκέπτη την εξής δυνατότητα. Βγαίνει ξυπόλητος από το ξυλόσπιτο του (που απέχει 10 μέτρα από τη θάλασσα ) περπατά λίγο στην ακρογιαλιά και παραγγέλνει μια ποικιλία θαλασσινών σε ένα υπέροχο κατάστημα με αύρα Ινδικού. Μαγικό.

Οι τιμές είναι αρκετά καλές και χορταίνεις επιτέλους ο καψερός από αστακούς και γίγας γαρίδες, δίχως να σκέπτεσαι το πορτοφόλι σου. Όλα αυτά συνοδείας μια τοπικής μπύρας Lion ή λευκού οίνου. Τα κρασιά είναι συνήθως από τη νότια Αμερική, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Ως απαιτητικός πελάτης ήθελα να συνοδεύσω τον αστακό μου με έναν ελληνικό λευκό οίνο (στηρίζοντας την παραγωγή μας), αλλά αρκέστηκα σε έναν αξιόλογο οίνο εκ Χιλής προερχόμενο.

 Δυο πράγματα προκαλούν δέος αγναντεύοντας νοτίως τον απέραντο Ινδικό Ωκεανό. Πρώτον ότι η επόμενη στεριά που συναντά κανείς είναι η Ανταρκτική και δεύτερον ότι το 2004 η περιοχή δεν γλύτωσε από την μανία του τσουνάμι που άφησε πίσω της πολλούς νεκρούς και αναρίθμητες υλικές ζημιές. Στη μανία του ωκεανού κατά την περίοδο των μουσώνων υποκλίνεται και ο πιο θαλασσοδαρμένος. Τα ρεύματα όλη τη διάρκεια του έτους είναι ισχυρά και απαιτείται μεγάλη προσοχή από τους κολυμβητές.

Τούτα τα ρεύματα εκμεταλλεύονται οι ορδές surfers (ντόπιων και μη)  κάνοντας τη Mirissa την μητρόπολη του surf στην Κεϋλάνη. Τα κύματα επίσης συμβάλλουν καθοριστικά στη χλωρίδα της περιοχής. Διακρίνεται η μαγεία της φύσης όταν επιπλέοντες καρποί κοκοφοίνικα προσαράζουν βιαίως στην ξηρά και δημιουργούν σε λίγες μέρες ριζικό σύστημα. Τούτη η διαδικασία φαίνεται στην πλούσια παράκτια βλάστηση.

Μια άλλη ατραξιόν της περιοχής που μάλιστα στηρίζει κατά μεγάλο βαθμό την τοπική οικονομία είναι το whale watching. Η νότια Σρι Λάνκα είναι πέρασμα κητών κάποιες περίοδοι του έτους. Εκεί ντόπιοι καπετάνιοι με τα σύγχρονα πλοιάρια τους υπόσχονται στο επισκέπτη παρατήρηση φαλαινών και δελφινιών έναντι αδράς αμοιβής για τα δεδομένα της χώρας. Όσοι μείνουν στην στεριά θα αρκεστούν στην όμορφη εικόνα του ψαρέματος από πάσσαλο.

Τα καταστήματα με σουβενίρ και τουριστικά είδη είναι ελάχιστα και βρίσκονται στο δρόμο παράλληλα της ακτής.  Κάπου εκεί εντύπωση μου προκάλεσε η θέα ενός μίνι λασπωμένου νεκροταφείου στο πλάι ενός χωματόδρομου εντός κατοικημένης περιοχής.

Η περιοχή μου επιφύλασσε και ένα ευτράπελο. Καθώς δοκίμαζα του δώρο που έκανα στον εαυτό μου (ένα σαρόνγκ, τοπικό ανδρικό ένδυμα που μοιάζει με φούστα) και απολάμβανα τον ήχο των μαϊμούδων στα γύρω δέντρα. Μια αλήτισσα από αυτές άπλωσε το χέρι της στο παράθυρο του μπάνιου και λήστεψε το χαρτί υγείας μου πετάζοντας το λίγα μέτρα πιο περά. Ήταν γκοφρέ ίσως να χρειαζόταν πιο απαλό.

Να αναφέρω ότι το  σαρόνγκ έγινε ένα πολύ ωραίο τραπεζομάντιλο με την επιστροφή μου στην πατρίδα.

Ίσως ο καιρός την περίοδο της επίσκεψης μου να μην  ήταν σύμμαχος. Όμως θεώρησα πως η Mirissa είναι ότι πιο κοντά σε παράδεισο επί γης  έχει να επιδείξει η Σρι Λάνκα.

TUK TUK, ΤΑ ΤΡΙΚΥΚΛΑ ΤΑΞΙ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Είναι σύνηθες σε πολλές χώρες της Ασίας να βλέπουμε εικόνες από δρόμους μποτιλιαρισμένους. Εκατοντάδες μηχανοκίνητα να κινούνται με χαμηλή ταχύτητα και ανάμεσα τους να "τρυπώνουν" όλο θράσος και αυτοπεποίθηση τα Τuk Tuk.

 Αναφέρομαι στα υπέροχα αυτά τρίκυκλα οχήματα που συναντώνται κυρίως στις χώρες της ινδικής υποηπείρου, τη νοτιοανατολική Ασία καθώς και σε μέρη της Κεντρικής και νότιας Αμερικής. Η ονομασία Τuk Tuk είναι η συνηθέστερη αλλά αναφέρονται επίσης ως Baby taxi, Auto Rickshaw, Lapa, Rick , Trishaw και πολλά άλλα ανάλογα την περιοχή. Είναι στη ουσία μηχανοκίνητα τρίκυκλα αποτελούμενα από έναν οδηγό (συνήθως θρασύ) και έχει χώρο για 2 μέχρι 3 επιβάτες. Δεν είναι ένα απλό μεταφορικό μέσο, είναι μια πολιτισμική εμπειρία. Δεν νοείται ταξίδι στα μέρη τούτα δίχως μετάβαση με Tuk Tuk.

Οι οδηγικές συνήθειες που έχουμε στις χώρες μας καλό είναι να τις ξεχάσουμε για λίγο. Λογική δεν υπάρχει! . Το θράσος των οδηγών καμικάζι πολλές φορές εκπλήσσει τους επιβάτες.  Όποιος προλαβαίνει κορνάρει και οδηγεί όπως έχω αναφέρει στο παρελθόν. Οι οδηγοί δίνουν υπερβολική σημασία στην εμφάνιση του τρικύκλου τους. Πολύχρωμα σχέδια τοπικής παράδοσης και όχι μόνο στολίζουν το όχημα τους και οι ιδιοκτήτες καμαρώνουν για την εμφάνιση του Tuk Tuk τους, προσδίδοντας τους κύρος στην κοινωνία. Είναι επίσης μια οικονομική και γρήγορη λύση , μιας και μεταβαίνεις στον προορισμό σου το συντομότερο δυνατό. Θεωρητικά είναι μια αρκετά αξιόπιστη λύση σε μεγάλο βαθμό.

Η αρχική ιδέα για το όχημα αυτό ήρθε από την Ιταλία. Ο υπόλοιπος πλανήτης ενθουσιάστηκε με τούτο το λειτουργικό τρίκυκλο και κατέκλυσε την αγορά πολλών κρατών . Στη Σρι Λάνκα κυκλοφορεί το μοντέλο της Ινδικής εταιρείας Bajaj και μονοπωλεί την αγορά. Καλό είναι να γνωρίζει ο επισκέπτης ότι το παζάρι με τους οδηγούς είναι επιβεβλημένο και σχεδόν αναπόφευκτο. Συνήθως στους δυτικούς ταξιδιώτες η αρχική τιμή που προτείνουν είναι τουλάχιστον η διπλάσια από την κανονική. Οπότε εφοδιαστείτε με θράσος και υπομονή για να πληρώσετε μια δίκαιη τιμή και ας είναι λίγο μεγαλύτερη από αυτή που πληρώνουν οι ντόπιοι. Άλλα να μην είναι υπερβολική προσβάλλοντας έτσι τη νοημοσύνη σου.

Εν κατακλείδι τα Tuk Tuk, είναι μοναδικά οχήματα και μια βόλτα με αυτά είναι  μια ξεχωριστή ταξιδιωτική εμπειρία. Είναι επίσης αρκετά ρυπογόνα αλλά αποτελούν πλέον κομμάτι πολιτισμικής κληρονομιάς σε πολλά κράτη.

ΣΤΟ ΙΕΡΟ BO TREE ΤΗΣ ΚΕΥΛΑΝΗΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Η Σρι Λάνκα βρίθει από θρησκευτικά μνημεία και ιερούς τόπους προσκυνήματος. Έχει τέσσερις επίσημες θρησκείες (βουδισμός, ινδουισμός, μουσουλμανισμός, χριστιανισμός) με επικρατέστερη το Βουδισμό.

Ένας σημαντικός τόπος προσκυνήματος για τους απανταχού βουδιστές είναι  το Bo Tree στην ιστορική Anuradhapura της κεντρικής Κεϋλάνης. Πρόκειται για ένα υπεραιωνόβιο δέντρο  που σύμφωνα με τη  βουδιστική παράδοση ο Βούδας πέρασε μια ολόκληρη εβδομάδα μπροστά του κατά τη διάρκεια του Διαφωτισμού του. Έπειτα από αρκετά χρόνια στο σημείο αυτό ανεγέρθηκε ένας ναός προς τιμή του. Ο θρύλος αναφέρει ότι το συγκεκριμένο δέντρο  φυτεύτηκε το 288 π.Χ και είναι το γηραιότερο καταγεγραμμένο δείγμα της κατηγορίας του.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι και ιστορίες γύρω από το συγκεκριμένο μέρος. Βασιλιάδες, ιερείς, πριγκίπισσες του παρελθόντος και μυθικά πλάσματα αναφέρονται στη γραπτή και προφορική παράδοση του τόπου. 

Κατά την μακραίωνη ιστορία του το συγκεκριμένο δέντρο κινδύνευσε πολλές φορές να καταστραφεί και πάντοτε επιβίωνε.

Τούτο το προσκύνημα βρίσκεται σε κεντρικό σημείο στην ιερή πόλη της Anuradhapura. H πρόσβαση γίνεται με Tuk Tuk μέχρι την εξωτερική πύλη. Το αντίτιμο για την είσοδο στον προαύλιο χώρο του ναού πέριξ του ιερού δέντρου είναι πολύ χαμηλό. Έπειτα ο επισκέπτης έχει την ιερή υποχρέωση να αφαιρέσει τα υποδήματα του και να θαυμάσει τον ιερό τόπο, όπως έκανε και ο ίδιος ο Βούδας πριν από εκατοντάδες χρόνια.

 Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη από προσκυνητές, δυτικούς επισκέπτες και μοναχούς. Όμως οι αδιαμφισβήτητοι star της περιοχής είναι οι μαϊμούδες. Ο χώρος γύρω από το δέντρο, ακόμα και πάνω σε αυτό κατακλύζεται από θρασύτητα και σχετικά εξοικειωμένα με τους ανθρώπους θηλαστικά. Μάλιστα  παίρνουν και πόζες για φωτογραφία, αλλά στο πίσω μέρος του εγκεφάλου τους βρίσκεται πάντοτε η κλοπή!

ΣΤΟ GOLDEN TEMPLE ΤΗΣ DAMBULLA, ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπή βουδιστικό ναό και σήμα κατατεθέν της ευρύτερης περιοχής.  Σύμφωνα με την UNESCO είναι μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από το 1991. Οι  ντόπιοι περήφανα ενημερώνουν τους ταξιδιώτες ότι εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος χρυσός Βούδας παγκοσμίως.

 Η Dambulla είναι μια μικρή πόλη σε κομβικό σημείο μεταξύ των πόλεων Anuradhapura και Kandy. Βρίσκεται στην κεντρική Σρι Λάνκα και το κλίμα της είναι υγρό σχεδόν όλο το χρόνο.  Για να επισκεφτεί κανείς αυτή τη γωνιά της Κεϋλάνης η καλύτερη λύση είναι με λεωφορείο. Υπάρχουν τα πολύ φθηνά και τα ακριβότερα με πολύ περισσότερη ασφάλεια. Αν σταθεί κανείς τυχερός με τα ωράρια θα χρησιμοποιήσει τα δεύτερα. Το υπεραστικό λεωφορείο που καταφθάνει στην πόλη κάνει στάση σε κεντρικό σημείο στην πολύβοη αγορά της . Από εκεί μέχρι το ναό η απόσταση είναι περίπου δυο χιλιόμετρα . Αν ο ταξιδιώτης είναι φορτωμένος με σακίδια και όλα του τα υπάρχοντα, καλό είναι να πάρει ένα από τα δεκάδες Tuk Tuk (τρίκυκλα ταξί) που δε θα δυσκολευτεί καθόλου να βρει. Η τιμή είναι πολύ χαμηλή. Ήταν η καλύτερη επιλογή για τη σύντομη αυτή διαδρομή . Ξαφνικά εμφανίζεται ο περιβόητος Βούδας.

Το χρυσό άγαλμα των 15 μέτρων ύψους κερδίζει απευθείας τα βλέμματα των επισκεπτών. Ταξιδιώτες και προσκυνητές έρχονται καθημερινά  με λεωφορεία από κάθε γωνιά της χώρας. Είναι ιερός τόπος για τους Βουδιστές και τους Ινδουιστές. Παράλληλα προκαλεί δέος σε όλους τους επισκέπτες ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

Το Golden Temple είναι στην ουσία  ένα σύμπλεγμα σπηλαίων που στα σπλάχνα τους κρύβονται ιερά κειμήλια και αντικείμενα ανεκτίμητης θρησκευτικής αξίας. Είναι  ένας ιερός τόπος τον οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα.

 Από τη βάση του ναού μέχρι τις επισκέψιμες σπηλιές απαιτείται μια ανάβαση με αρκετά σκαλιά. Κατά την οποία ο ταξιδιώτης συνωστίζεται μεταξύ θρασυτάτων μαϊμούδων , προσκυνητών και γητευτών  φιδιών. Μόλις ανέβει κανείς στην κορυφή αποζημιώνεται από τη  θέα , αν το επιτρέπει ο καιρός.

Για την είσοδο στα σπήλαια-μουσεία απαιτείται ένα αρκετά υψηλό αντίτιμο για τα δεδομένα της χώρας, έπειτα βγάζεις τα παπουτσάκια σου(όπως και στους υπόλοιπους ναούς) και εισέρχεσαι στον ιερό χώρο. Αν θέλει κανείς να απολαύσει όμορφες τοιχογραφίες και αγάλματα βουδιστικού τύπου, καλό είναι να εισέλθει στα σπήλαια. Θεωρώ προαιρετική την είσοδο σε όσους έχουν επισκεφτεί παρόμοια μνημεία στη χώρα ή δεν τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα αυτή η μορφή τέχνης.

TΙΡ!!! Τα εισιτήρια πωλούνται κατά τρόπο παράξενο στο κάτω μέρος του ναού (πριν την ανάβαση), οπότε συνιστάται προσοχή προς αποφυγή διπλών δρομολογίων. Άξιζε πραγματικά τον κόπο και τις πολύτιμες ώρες που αφιέρωσα για τούτο το θαύμα.

 Ένα άλλο πολυδιαφημισμένο και πολλά υποσχόμενο αξιοθέατο της περιοχής είναι η Sigiriya. Όπως είναι λογικό ήταν ο επόμενος προορισμός της ημέρας. Αστραπιαία ξεκίνησαν τα παζάρια με τους ντόπιους οδηγούς για το διάρκειας τριάντα λεπτών ταξίδι ως εκεί. Λεπτομέρειες προσεχώς..

ΨΑΡΕΜΑ ΑΠΟ ΠΑΣΣΑΛΟ ΣΤΟΝ ΙΝΔΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Η συγκεκριμένη μορφή ψαρέματος είναι πολύ διαδεδομένη σε πολλά μέρη του ινδικού ωκεανού. Πρόκειται για μια πολύ παλιά και λειτουργική μέθοδο. Η παραπάνω εικόνα αποτυπώνει ένα ντόπιο ερασιτέχνη ψαρά στην παραλία Mirissa, στα νότια παράλια της Σρι Λάνκα.

Ο συγκεκριμένος κύριος σε διάστημα περίπου μισής ώρας αλίευε χονδρικά ένα ψάρι ανά λεπτό, με αποτέλεσμα μόλις γέμισε το καλάθι του επέστρεψε στο σπίτι του. Για να προσεγγίσει κανείς τον πάσσαλο απαιτεί να κολυμπήσει ελάχιστα αλλά σε βραχώδη περιοχή με αυξημένα θαλάσσια ρεύματα. Έπειτα αρκεί μονάχα μια πετονιά και ικανότητα που θα ζήλευε και ο Ταρζάν για να ανέβεις πάνω στη δοκό. Με αυτή τη μέθοδο ψαρέματος που είναι πολύ διαδεδομένη στα νότια της χώρας οι κάτοικοι αποφεύγουν με μαεστρία τα κύματα και τα ορμητικά νερά.

Η γύρω περιοχή ζει κυριολεκτικά από την θάλασσα και τον τουρισμό, είναι διάσημη για την θαλάσσια πανίδα της με κορυφαία τουριστική ατραξιόν την παρατήρηση φαλαινών μέσα από σκάφος, μιας και είναι γνωστό πέρασμα των θαλασσίων αυτών κητών σχεδόν καθ'όλη τη διάρκεια του έτους. Το Δεκέμβριο του 2004 η περιοχή δυστυχώς δεν γλύτωσε από το μένος του τσουνάμι που επηρέασε τη ζωή όλων σχεδόν των κατοίκων του ινδικού ωκεανού.

ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝΩΝ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Βασικό κριτήριο επιλογής ενός ταξιδιού είναι ο χρονική περίοδος που θα πραγματοποιηθεί το ταξίδι. Αν αυτό πρόκειται να γίνει σε τροπικό μέρος καλό είναι να λάβουμε υπόψη μας τον παράγοντα ¨καιρικές συνθήκες¨.

Ένα είναι σίγουρο , κανένας ταξιδιώτης δεν αρέσκεται να βρίσκεται σε έναν επίγειο παράδεισο και να είναι καθηλωμένος στο κατάλυμα του, έρμαιο του καιρού. Η χειρότερη εποχή να επισκεφτεί κανείς ένα τροπικό μέρος είναι η υγρή περίοδος, η περίοδος των μουσώνων οι οποίοι κάνουν  αισθητή την παρουσία τους κυρίως στην Ασία. Η συγκεκριμένη βρόχινη περίοδος είναι χονδρικά από τον Απρίλιο ως το Νοέμβριο, με κάποιες μικρές ημερομηνιακές αλλαγές αναλόγως το μικροκλίμα της περιοχής, το υψόμετρο, γεωγραφική θέση και άλλες παραμέτρους. Οι μουσώνες έχουν κάποια κοινά στοιχεία με τα γνωστά σε όλους μας καλοκαιρινά μπουρίνια, μόνο που είναι πολύ μεγαλύτερης κλίμακας και  διάρκειας .Είναι πολύ πιθανό να βρέχει για πολλές μέρες συνεχόμενα . Η στάθμη του νερού μπορεί να ανέβει απότομα προκαλώντας πανικό και πολλές φορές άσχημα αποτελέσματα. Τα καιρικά φαινόμενα είναι πολύ έντονα και η σφοδρότητα των ανέμων μπορεί να ξεπεράσει κάθε φαντασία.

 Εν κατακλείδι, ενημερωνόμαστε για τις καιρικές συνθήκες πριν κανονίσουμε ένα τέτοιο ταξίδι, φροντίζουμε η εποχή που θα επισκεφτούμε την περιοχή να μην είναι η περίοδος των έντονων βροχών, εξάλλου είναι κρίμα και άδικο να βρίσκεσαι σε ένα υπέροχο εξωτικό μέρος έχοντας δαπανήσει συν τοις άλλοις πολλά χρήματα και να μην μπορείς να το ευχαριστηθείς. Προσωπικά θεωρώ κακή περίοδος τουριστικά  και την εποχή των διακοπών των Χριστουγέννων. Ο καιρός κατά 99% θα είναι σύμμαχος σας αλλά είναι η εποχή με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στα τροπικά μέρη με αποτέλεσμα οι ταξιδιώτες να είναι πολυπληθείς και η αναλογία παροχών- αξία παροχών να μην είναι ιδιαίτερα καλή, τα πάντα είναι υπερτιμημένα λόγο προσφοράς και ζήτησης. Επιπλέον εξαιτίας των αρκετών τουριστών ίσως χαθεί η ευκαιρία να ανακαλύψει κανείς κάποια καλά κρυμμένα μυστικά του τόπου.

TO ΠΕΡΙΒΟΗΤΟ ΤΣΑΙ ΚΕΥΛΑΝΗΣ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Μια αγαπημένη συνήθεια των Άγγλων είναι το απογευματινό τσάι. Δεδομένου ότι το κλίμα της Μεγάλης Βρετανίας δεν ενδείκνυται για την καλλιέργεια του συγκεκριμένου αφεψήματος οι αποικιοκράτες Βρετανοί των περασμένων αιώνων στράφηκαν για την καλλιέργεια του στις υποδουλωμένες αποικίες τους.

 Η Κεϋλάνη λοιπόν (το παλαιότερο όνομα της Σρι Λάνκα) έγινε γνωστή για το παγκοσμίου φήμης τσάι της. Μιας και επρόκειτο για πρώην Βρετανική αποικία και μέλος της Κοινοπολιτείας,  μεγάλες βρετανικές εταιρείες κολοσσοί έχουν εγκατεστημένα εργοστάσια επεξεργασίας τσαγιού στην ενδοχώρα της νησιώτικης αυτής χώρας και τεράστιες εκτάσεις ορεινής και γόνιμης γης ανήκουν σε σύγχρονους  Ευρωπαίους τσιφλικάδες. Για την καλλιέργεια των τειοφυτειών οι ιδιοκτήτες έφεραν Ινδούς εργάτες από τη βόρειο Ινδία που είχαν εμπειρία στην καλλιέργεια τσαγιού. Οι απόγονοι των εργατών αυτών ασχολούνται ακόμα με την ίδια καλλιέργεια και αμείβονται με πενιχρούς μισθούς περίπου 1 δολάριο την ημέρα. Για να αποκτήσει κανείς αυτό το ¨υπέρογκο¨ ποσό θα πρέπει να μαζέψει με το χέρι ένα συγκεκριμένο βάρος φύλλων από τα τεϊόδεντρα ειδάλλως δεν δικαιούται αμοιβής.

Η καλλιέργεια αυτή λαμβάνει χώρα στην ορεινή ενδοχώρα του νησιού και είναι πραγματικά ένα πολύ όμορφο θέαμα για έναν ταξιδιώτη που αντικρίζει αυτά τα επιμελώς οργανωμένα θαμνάκια κομμένα με ακρίβεια χιλιοστού. Η Nuwara eliya είναι η οικονομική πρωτεύουσα του τσαγιού και η διαδρομή που πρέπει οπωσδήποτε να κάνει ένας ταξιδιώτης για να απολαύσει τη θέα, είναι με το τρένο από το Kandy. Κατά τη διαμονή στη Nuwara Eliya προσφέρονται έναντι αδράς αμοιβής για τα δεδομένα της περιοχής ξεναγήσεις στις καλλιέργειες και τα εργοστάσια παραγωγής και επεξεργασίας. Στις καλλιέργειες αυτές υπάρχουν τρία είδη από το περιβόητο τσάι Κεϋλάνης.

Αντικειμενικά, γνώμη μου είναι ότι η συγκεκριμένη περιοχή έγινε γνωστή παγκοσμίως για το τσάι της για εμπορικές σκοπιμότητες και για λογούς μάρκετινγκ. Οι μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου έχουν τα εργοστάσια τους εκεί με εξευτελιστικά χαμηλό κόστος , διαφήμισαν εντέχνως το συγκεκριμένο προϊόν και αποτελεί νούμερο ένα εξαγώγιμο προϊόν της Σρι Λάνκα.

 Με κάθε σεβασμό και αγάπη που τρέφω στους ταπεινούς κατοίκους της χώρας αυτής, η χώρα μας έχει πολλές κλάσεις ανώτερο τσάι και πολύ καλύτερα αφεψήματα. Όλοι γνωρίζουμε πως μυρίζει ένα λιβάδι με χαμομήλι , μια φλαμουριά ανθισμένη ή ένα οροπέδιο με τσάι του βουνού, για να μη μακρηγορώ (έχουμε και χιλιάδες βότανα για αφέψημα). Αυτή τη μυρωδιά λοιπόν δε θα την βρεις σε όλη την Κεϋλάνη . Φυσικά ούτε και στις ζεστές κούπες που θα δοκιμάσεις.

6500 ΣΚΑΛΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Στην κεντρική Σρι Λάνκα και σε υψόμετρο 2,243μ υψώνεται το Αdam’s Peak η αλλιώς Sri Pada στη ντόπια διαλεκτό. Πρόκειται για ένα πολύ επιβλητικό βουνό και εξαιρετικά ιερό και για της τέσσερις μεγάλες θρησκείες της χωράς (βουδισμό, ινδουισμό, χριστιανισμό, μουσουλμανισμό).

Συμφώνα με την χριστιανική παράδοση εκεί πρωτοπάτησε το πόδι του ο Αδάμ ερχόμενος στη γη εξ’ ου και η ονομασία «κορυφή του Αδάμ». Ο ορεινός αυτός όγκος προκαλεί δέος στους επισκέπτες καθώς διακρίνεται από πολύ μακρινή απόσταση, είναι πολύ λογικό να ιεροποιηθεί από τους ντόπιους και να υπάρχουν θρύλοι γύρω από αυτό το βουνό.
 Η φήμη του είχε προηγηθεί από κάποιους φίλους που είχαν τη χαρά να το επισκεφτούν πριν χρόνια. Ήταν επίσης καταχωρημένο  σε όλους τους ταξιδιωτικούς  οδηγούς της χώρας και μιας και  αναζητούσαμε την περιπέτεια δεν θα μπορούσαμε να το παραλείψουμε. 

Ο ξενώνας που διαμέναμε ήταν στην Νuwara Εliya την πρωτεύουσα του φημισμένου τσαγιού Κεϋλάνης, μια καταπράσινη πόλη που περιβάλλεται από φυτείες τσαγιού. Από κει λοιπόν ξεκινήσαμε τα χαράματα με ένα μίνι-βαν που ήταν συνηθισμένο στους κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους της ενδοχώρας. Ο οδηγός μας ήταν ο Νίαλ ένας ντόπιος από την Χριστιανική μειονότητα της χώρας και αδελφός του πανδοχέα. Μετά από ένα ταξίδι περίπου τριών ωρών και αγναντεύοντας την απίθανη ύπαιθρο της Σρι Λάνκα φτάσαμε στον προορισμό μας. 

Τα μονοπάτια που οδηγούν στη κορυφή είναι έξι, εμείς λοιπόν ξεκινήσαμε από το Ηatton- Nallathani. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για μια πολύωρη ανάβαση από πλευράς εξοπλισμού και καθώς πλησιάζαμε το βουνό και ολοένα ορθωνόταν πελώριο μπροστά μας αντιληφθήκαμε ότι δεν ήμασταν και καλά προετοιμασμένοι και από πλευρά ψυχολογίας. Μην μπορώντας να κάνουμε πίσω λοιπόν ξεκινήσαμε δειλά ένα ζευγάρι Ελλήνων εκδρομέων να ανεβαίνουμε προς τη κορυφή λες και είχαμε κάνει κάποιο τάμα σε κάποια θεότητα.

Η διαδρομή αποτελούταν κατά 95% από σκαλιά διαφόρων μεγεθών που έκανε την ανάβαση δυσκολότερη. Η θέα φυσικά σε αποζημίωνε καθώς έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στη  μέση του πουθενά και περιβάλλεσαι από παρθένα τροπικά δάση και καταρράκτες. Σε όλη τη διαδρομή η Βουδιστική παρουσία ήταν αρκετά αισθητή καθώς αγάλματα του Βούδα, ναοί και  κάποιοι λίγοι βουδιστές μοναχοί έσπαγαν την υπέροχη μονοτονία της φύσης. Καθώς τα σκαλιά συνέχιζαν και η κορυφή όλο και πλησίαζε κάποιες μικρές στάσεις ήταν απαραίτητες για να πάρουμε κάποιες ανάσες και να απολαύσουμε τη θέα. Όσο συνεχιζόταν η ανάβαση και ξεπεράσαμε και τα σύννεφα ο καιρός όλο και γινόταν ψυχρότερος. Μετά από  τρεις ώρες πεζοπορίας και έχοντας ως μοναδικό εξοπλισμό ένα μπουκαλάκι νερό φτάσαμε  στην κορυφή.
 Η λέξη "επιτέλους" σε συνδυασμό με το επιφώνημα ‘ουφ’ ακούστηκαν μόλις εισήλθαμε στον ναό. Εκεί πάνω ζούνε μόνιμα κάποιοι φύλακες του ναού φορώντας τα δερμάτινα πανωφόρια τους και τα σκουφιά τους, πράγμα παράξενο θα αναλογιστεί κανείς αν ότι βρισκόμαστε σε μια τροπική χώρα τόσο κοντά στον ισημερινό, αλλά το υψόμετρο σε όλο τον πλανήτη κάνει τη δουλειά του. Αφού βγάλαμε τα παπούτσια μας  ως οφείλαμε μιας και μπαίναμε σε ιερό χώρο η κούραση έδωσε τη θέση της στην χαρά και στην ανακούφιση. Στην κορυφή ήμασταν μόνο εμείς και μια ακόμη οικογένεια ντόπιων προσκυνητών.  Η θέα από εκεί πάνω είναι μαγική, λέγεται ότι σε περίπτωση που είναι καθαρός ουρανός μπορείς να αντικρίσεις μέχρι και την Ινδία.

Ακλούθησαν άλλες δυο ώρες κατάβασης και ακόμη τρεις ώρες με το αυτοκίνητο για το ξενώνα μας, εκεί μας περίμενε ένα σπιτικό rice & carry που γέμισε τα στομάχια μας. Παρότι τα σκαλιά δεν είναι και ο αγαπημένος τρόπος ανάβασης , συν ότι αφιερώσαμε μια ολόκληρη μέρα για αυτόν τον στόχο-προορισμό και ήμασταν πιασμένοι δυο μέρες άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω. Το επόμενο πρωινό εγερτήριο στις  5 και με το πρώτο λεωφορείο στο Yala National Park..

ΚΟΡΝΑΡΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΚΗ ΥΠΟΗΠΕΙΡΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

 Σε όλο τον πλανήτη για να αποκτήσει κάποιος δίπλωμα οδήγησης ως γνωστό υποβάλλεται σε θεωρητικές και πρακτικές εξετάσεις οι οποίες υπόκεινται στον λεγόμενο κώδικα οδικής κυκλοφορίας(κ.ο.κ).

 Στην συγκεκριμένη περιοχή του πλανήτη όμως δεν ισχύουν τα παραπάνω. Όπως στη ζούγκλα που επικρατεί ο νόμος του ισχυρού κάτι παραπλήσιο συμβαίνει και στους δρόμους της Ινδίας και της Σρι Λάνκα που είχαμε τη χαρά να επισκεφτούμε. Με απλά λόγια αν έχεις μεγαλύτερο όχημα και περίσσιο θράσος κινήσαι άνετα σε όλο το οδικό δίκτυο, δεδομένο ότι ξέρεις να χρησιμοποιείς καλά την κόρνα σου.

Η κόρνα λοιπόν στα κράτη αυτά είναι σχεδόν ιερή, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει θέση σε ινδουιστικούς ναούς δίπλα στη θεά Κάλι, είναι ότι πιο πολύτιμο έχουν τα οχήματα τους μετά τους τροχούς, είναι πιο ισχυρή και από τα φρένα, αφού αν θες να αποφύγεις κάποιο τροχαίο ατύχημα πρέπει να κορνάρεις όχι απαραίτητα να φρενάρεις. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να φανταστώ πολίτη του δυτικού κόσμου να θέλει να οδηγήσει στους δρόμους τους, εκτός αν έχει τάσεις αυτοκτονίας. Όσο μπορέσαμε να κωδικοποιήσουμε τα είδη του κορναρίσματος είναι τα εξής:

·         Ένα κορνάρισμα : Έρχομαι

·         Δυο κορναρίσματα :Στην άκρη-Προσπερνάω

·         Τρία κορναρίσματα: Σε βρίζω

 Το παράδοξο είναι ότι στο δρόμο δεν θα συναντήσει κανείς λογομαχίες και διαφόρου τύπου χειρονομίες,  θαρρείς πως είναι όλοι τους συνεννοημένοι και εκπαιδευμένοι σε αυτόν τον ιδιαίτερο κ.ο.κ. . Γενικά στους δρόμους επικρατεί μια μονίμως ηχηρή κατάσταση  που δοκιμάζει το νευρικό σου σύστημα όλο το 24ωρο. Φυσικά είναι απολύτως φυσιολογικό οι επιβάτες ενός λεωφορείου να πηδούν στην κυριολεξία στις στάσεις είτε να επιβιβαστούν είτε να αποβιβαστούν, οι τριπλοπροσπεράσεις σε κατοικημένες περιοχές είναι για τους ντόπιους μια ρουτίνα και το γεγονός ότι οδηγούν από την αριστερή πλευρά κάνει την όλη εμπειρία πιο τρομακτική.

Εν κατακλείδι η Σρι Λάνκα αν ήταν μυρωδιά θα ήταν κάρυ και αν ήταν ήχος θα ήταν κορνάρισμα!!!