ΒΑΡΣΟΒΙΑ- ΒΙΛΝΙΟΥΣ- ΡΙΓΑ ΜΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/


Σε αυτή τη γωνιά της βόρειας Ευρώπης ο οικονομικότερος και δημοφιλέστερος τρόπος μετακίνησης μεταξύ των πόλεων είναι με λεωφορείο. Δυστυχώς   για τους λάτρεις των σιδηροδρόμων τα τρένα δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλή.

Οι χώρες της Βαλτικής έχουν τακτική σύνδεση με όλες σχεδόν τις πρωτεύουσες των βορείων κρατών. Πραγματοποιούνται καθημερινά δρομολόγια με προορισμούς από το Όσλο και την Αγία Πετρούπολη, μέχρι το Άμστερνταμ και το Βερολίνο. Οι εταιρείες είναι συνήθως Εσθονικών συμφερόντων και τα λεωφορεία ιδιαίτερα αξιόπιστα.

 Ακολουθούν τρία από τα δρομολόγια που επιλέξαμε :

ΒΑΡΣΟΒΙΑ- ΒΙΛΝΙΟΥΣ

Από την πρωτεύουσα της Πολωνίας ξεκινά ένα ταξίδι περίπου 9 ωρών για την πρωτεύουσα της Λιθουανίας. Το κόστος αντιστοιχεί στα 72 ζλότυ (περίπου 17 ευρώ). Η διαδρομή δεν έχει ιδιαίτερες εναλλαγές όσο αφορά τα τοπία. Αχανείς εκτάσεις καταπράσινων λιβαδιών εναλλάσσονται με δάση κωνοφόρων καθόλη τη διαδρομή. Η μοναδική στάση που γίνετε εντός λιθουανικού εδάφους είναι η μπασκετούπολη του Κάουνας. Τα  λεωφορεία είναι πλήρως εξοπλισμένα με ασύρματο 'ιντερνετ, οθόνη τηλεόρασης με διάφορες ταινίες, παιχνίδια και πολλά άλλα. Καλό είναι ο επιβάτης να έχει μεριμνήσει για τη διατροφή του και για την υδροδοσία του διότι δεν γίνονται στάσεις . Ευτυχώς λειτουργεί η τουαλέτα εντός λεωφορείου.

ΒΙΛΝΙΟΥΣ- ΡΙΓΑ

Συνέχεια έχει το δρομολόγιο προς την πρωτεύουσα της Λετονίας. Η διαδρομή αυτή είναι μικρότερη , περίπου στις 4:30 ώρες και κοστίζει 45 λίτας (περίπου 13 ευρώ). Η θέα που αντικρίζει  κανείς  μεταξύ των δυο πόλεων είναι πανέμορφη και δεν έχει καμία διαφορά από την πολωνική ύπαιθρο. Τη πράσινη μονοτονία των λιβαδιών και των δασών διακόπτει κάποιος μικρός ποταμός. Διάφορα βοοειδή απολαμβάνουν το θρεπτικότατο χορτάρι σε όλη τη διαδρομή. Αν ο ταξιδιώτης σταθεί τυχερός ίσως δει από το βροχερό του παράθυρο κάποιο ελάφι ή μια αλεπού. Προσωπικά είδα αρκετά από τη πανίδα της περιοχής.

ΡΙΓΑ- ΒΑΡΣΟΒΙΑ

Το δρομολόγιο της επιστροφής στην εκκίνηση είναι το μεγαλύτερο από όλα. Με διάρκεια περίπου στις 12 ώρες με ενδιάμεση στάση για αλλαγή λεωφορείου στο Βίλνιους και με κόστος τα 25 ευρώ, ξεκινά το μακρύ οδοιπορικό μέχρι την πρωτεύουσα της Πολωνίας. Για τη διαδρομή δεν έχω να προσθέσω κάτι διότι τα έχουμε προαναφέρει. Πάλι λιβάδια, πάλι πανύψηλα κωνοφόρα και φυλλοβόλα και πάλι απαθέστατα βοοειδή. Όμορφες εικόνες. Σε τούτο το δρομολόγιο όποιος δεν μερίμνησε για τη τροφή του κινδυνεύει με λιμοκτονία. Ο δρόμος μακρύς και οι στάσεις ανύπαρκτες. Οι αξιαγάπητοι επιβάτες καθότι πιο έμπειροι σε τέτοια ταξίδια έχουν φροντίσει και στήνουν το δικό τους τσιμπούσι. Αλλαντικά και κρουασάν δίνουν τη θέση τους στα τσιπς και τις πίτες συνήθως συνοδεία μπύρας στα κρυφά διότι η κατανάλωση αλκοόλ απαγορεύεται εντός λεωφορείου.

Κάθε μια από τις πόλεις αυτές έχει τη δική της γοητεία. Παρότι τα δρομολόγια είναι πολύωρα και απαιτούν αρκετή υπομονή αξίζει τον κόπο η ταλαιπωρία και η κάθε πόλη αποζημιώνει τον επισκέπτη με τις ομορφιές της.

ΜΕ CHICKEN BUS ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

Τα chicken bus είναι το βασικό μέσο μεταφοράς σε πολλές χώρες της Κεντρικής Αμερικής. Είναι στην ουσία παροπλισμένα παλιά σχολικά λεωφορεία των Η.Π.Α που χρησιμοποιούνται για την οδική σύνδεση μεταξύ πόλεων και χωριών, κάτι σαν τα δικά μας ΚΤΕΛ (στο περίπου).

Ο όρος chicken bus είναι λίγο παράξενος, δεν νομίζετε? Ο λόγος για αυτήν την ονομασία είναι πολύ απλός, τουλάχιστον ένας ή και περισσότεροι από τους συνταξιδιώτες σου θα είναι κοτόπουλα (χωρίς ίχνος υπερβολής). Ένα τέτοιο λεωφορείο όπως εύκολα φαντάζεται κανείς δεν είναι ένα συνηθισμένος τρόπος μεταφοράς αλλά μια εμπειρία ζωής.

Αρχική εντύπωση κάνει η έντονη διακόσμηση των λεωφορείων αυτών , έντονα χρώματα παντού. Είναι ένας πολύχρωμος κινούμενος καμβάς με χρώματα που θα ζήλευε και ο πιο καταξιωμένος ζωγράφος. Οι  σημαίες της χώρας συνδυάζονται με την τοπική παράδοση και η χριστιανική παρουσία είναι έντονη   ( ο Ιησούς και η Παναγία είναι σε όλα τα λεωφορεία).  Σε όλο αυτό το κοκτέιλ χρωμάτων, παράδοσης, θρησκείας προσθέστε τη λάτιν μουσική που ακούγεται από κακής ποιότητας ηχεία στη διαπασών και κάτι περίεργα φωτορυθμικά. Ένας τέλειος χαμός!!!

Τα πρώην σχολικά λεωφορεία αυτά, κατά την κατασκευή τους όπως είναι λογικό σχεδιάστηκαν να μεταφέρουν περίπου 40 μαθητές. Αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί καθόλου τους ντόπιους μιας και δεν υπάρχει κανένα όριο στη χωρητικότητα. Κυριολεκτικά όσο και να φαίνεται παράξενο δεν υπάρχει όριο, οι επιβάτες στριμώχνονται σαν τις αντζούγιες. Θαρρείς και είναι υποχρεωμένος ο οδηγός να επιβιβάσει όποιον βρει στο δρόμο του ή πως είναι το τελευταίο λεωφορείο για αυτό το μήνα. Συγκεκριμένες στάσεις δεν υπάρχουν. Όπου βολεύει στον καθένα ανεβαίνει και όπου τον βολεύει κατεβαίνει, γι αυτό ακριβώς το λόγο δεν υπάρχει χρονικός σχεδιασμός δρομολογίων. Μόνο η αναχώρηση λίγο πολύ έχει συγκεκριμένη ώρα.

Ένα ακόμα αξιοσημείωτο γεγονός, όλα τα chicken bus στη Νικαράγουα είχαν αφετηρία και τερματισμό μέσα σε λαϊκές αγορές( μιλάμε για χαμό), η αλήθεια είναι πως λειτουργικά δε βολεύει πολύ, είναι μωρέ κομματάκι δύσκολο όποτε έρχεται λεωφορείο να ξεστήνονται οι πάγκοι με τις μπανάνες και τις γλυκοπατάτες για να περάσει το κινούμενο έργο τέχνης. Αυτό με τη λειτουργικότητα ήσουν πρέπει να το ρίξουν μια ματιά οι υπεύθυνοι.

Όπως είναι λογικό πολλοί ντόπιοι χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο μέσο για τα καθημερινά τους ψώνια, μιας και οδηγεί κατευθείαν στην αγορά. Εκεί λοιπόν είναι που εμφανίζονται μαζί με κάθε λογής αγαθό τα κοτόπουλα στην αγκαλιά αξιαγάπητων ιδρωμένων κυριών. Τα διπλά καθίσματα που είναι σχεδιασμένα για ανήλικα, μετατρέπονται αυτομάτως σε τριπλά, συν κάποιο ζωντανό(αν υπάρχει), συν σάκους ταξιδίου και αν τύχει και κανένα πιτσιρίκι στριμώχνεται και αυτό το δόλιο κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά.

Πραγματική εντύπωση κάνει ότι όλοι οι επιβάτες παραμένουν ψύχραιμοι και συνήθως δε δημιουργούνται εντάσεις από το συνωστισμό. Μοιάζουν μάλιστα να το απολαμβάνουν και το χαίρεσαι πραγματικά. Δεν θα μπορούσα ποτέ να το φανταστώ αυτό στη χώρα μας. Η φασαρία θα ήταν αναπόφευκτη για χίλιους δυο λόγους. Προτείνω σε κοπέλες με τακούνια, πολλά αρώματα, φιρμάτα ρούχα και πολλά άλλα ( και στους αντίστοιχους τύπους)  αν ποτέ βρεθούν κατά κει να πάρουν ταξί.

Δυο είναι οι πραγματικοί ήρωες του λεωφορείου, ο οδηγός και ο κράχτης-εισπράκτορας. Για τον πρώτο είναι λογικό γιατί επιβιώνει από ένα τέτοιο χαμό, αν ο οδηγός είναι ήρωας ο δεύτερος είναι υπερήρωας επιπέδου superman.

·        Βασικά στέκεται έξω από το λεωφορείο κρεμασμένος με το ένα χέρι και με το άλλο κρατά χρήματα και εισιτήρια.

·        Βοηθά στη φορτοεκφόρτωση αγαθών και ζώντων.

·        Φωνάζει για την επόμενη στάση και εντός και εκτός λεωφορείου.

·       Είναι επίσης ο πλαϊνός καθρέφτης του οδηγού, τον βοηθά για την ασφαλή εκκίνηση του οχήματος.

·        Φυσικά γνωρίζει που επιβιβάστηκε ο καθένας, που θα κατέβει, το αντίτιμο και όλα αυτά για να επιτευχθούν συχνά σκαρφαλώνει πάνω από μια άμορφη μάζα ιδρωμένων επιβατών για να προσεγγίσει το στόχο του.

·        Μέχρι και κασέτες στο στερεοφωνικό αλλάζει και πολλά άλλα.

Η λέξη παραφροσύνη είναι λίγη, αλλά το ταξίδι αυτό έχει μια απίστευτη γοητεία κυρίως αν είσαι Backpacker και αναζητάς μια οικονομική λύση ζώντας παράλληλα όσο πιο κοντά γίνετε στη ντόπια κουλτούρα. Ιδιαίτερα ασφαλή δε θα έλεγα πως είναι (αλλά έχω ταξιδεύσει σε μέρη με τραγικούς οδηγούς οπότε… πάλι καλά).

Να περνάτε καλά!!!

ΚΟΡΝΑΡΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΚΗ ΥΠΟΗΠΕΙΡΟ.

VISIT OUR NEW BLOG http://www.runvel.gr/

 Σε όλο τον πλανήτη για να αποκτήσει κάποιος δίπλωμα οδήγησης ως γνωστό υποβάλλεται σε θεωρητικές και πρακτικές εξετάσεις οι οποίες υπόκεινται στον λεγόμενο κώδικα οδικής κυκλοφορίας(κ.ο.κ).

 Στην συγκεκριμένη περιοχή του πλανήτη όμως δεν ισχύουν τα παραπάνω. Όπως στη ζούγκλα που επικρατεί ο νόμος του ισχυρού κάτι παραπλήσιο συμβαίνει και στους δρόμους της Ινδίας και της Σρι Λάνκα που είχαμε τη χαρά να επισκεφτούμε. Με απλά λόγια αν έχεις μεγαλύτερο όχημα και περίσσιο θράσος κινήσαι άνετα σε όλο το οδικό δίκτυο, δεδομένο ότι ξέρεις να χρησιμοποιείς καλά την κόρνα σου.

Η κόρνα λοιπόν στα κράτη αυτά είναι σχεδόν ιερή, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει θέση σε ινδουιστικούς ναούς δίπλα στη θεά Κάλι, είναι ότι πιο πολύτιμο έχουν τα οχήματα τους μετά τους τροχούς, είναι πιο ισχυρή και από τα φρένα, αφού αν θες να αποφύγεις κάποιο τροχαίο ατύχημα πρέπει να κορνάρεις όχι απαραίτητα να φρενάρεις. Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να φανταστώ πολίτη του δυτικού κόσμου να θέλει να οδηγήσει στους δρόμους τους, εκτός αν έχει τάσεις αυτοκτονίας. Όσο μπορέσαμε να κωδικοποιήσουμε τα είδη του κορναρίσματος είναι τα εξής:

·         Ένα κορνάρισμα : Έρχομαι

·         Δυο κορναρίσματα :Στην άκρη-Προσπερνάω

·         Τρία κορναρίσματα: Σε βρίζω

 Το παράδοξο είναι ότι στο δρόμο δεν θα συναντήσει κανείς λογομαχίες και διαφόρου τύπου χειρονομίες,  θαρρείς πως είναι όλοι τους συνεννοημένοι και εκπαιδευμένοι σε αυτόν τον ιδιαίτερο κ.ο.κ. . Γενικά στους δρόμους επικρατεί μια μονίμως ηχηρή κατάσταση  που δοκιμάζει το νευρικό σου σύστημα όλο το 24ωρο. Φυσικά είναι απολύτως φυσιολογικό οι επιβάτες ενός λεωφορείου να πηδούν στην κυριολεξία στις στάσεις είτε να επιβιβαστούν είτε να αποβιβαστούν, οι τριπλοπροσπεράσεις σε κατοικημένες περιοχές είναι για τους ντόπιους μια ρουτίνα και το γεγονός ότι οδηγούν από την αριστερή πλευρά κάνει την όλη εμπειρία πιο τρομακτική.

Εν κατακλείδι η Σρι Λάνκα αν ήταν μυρωδιά θα ήταν κάρυ και αν ήταν ήχος θα ήταν κορνάρισμα!!!